TÜRKİYE’DEKİ BÜYÜK SUİKASTLER

Büyük ülkemizin büyük insanları birçok faali meçhul cinayete kurban gitmiştir. Bunlardan bir kaçını sizlere sunacağım. Buradaki vatan evlatlarını gördükçe “Türkiye’de hiçbir başarı cezasız kalmaz.” sözü aklıma geliyor.

ABDİ İPEKÇİ

1929 Yılında İstanbul’da doğmuştur. Galatasaray Lisesi’ni bitirdikten sonra, hukuk fakültesini bitirmiştir. 1961 senesinde 1 Şubat 1979 tarihine kadar Milliyet gazetesinin başyazarlığını yapmıştır. 1 Şubat 1979 gecesi Maçka’da ki evinin yakınlarında Mehmet Ali Ağca tarafında öldürülmüştür.

ABDULLAH ÇATLI

1959 Yılında Nevşehir’in Çat ilçesinde doğmuştur. 1977 yılında Ülkü Ocakları Ankara İl Başkanlığını, 1978’de Ülkücü Gençlik Derneği Genel Başkan Yardımcılığına getirilmiştir. MİT’le beraber çalışarak Asala terör örgütünü dağılmasına sebep olmuştur. 3 Kasım 1996 yılında malum Susurluk kazası sırasında vefat etmiştir. Nevşehir’deki Necdet Ersan mezarlığına gömülmüştür.

ADNAN KAHVECİ

1949 yılında Trabzon Sürmene ilçesinde doğmuştur. Çok zeki ve çalışkan olduğundan dolayı hayatı hep birincilikle geçmiştir. ABD’de Elektrik Mühendisi olarak mezun olmuştur. Daha sonra da profesörlük tezini vererek orada çalışmıştır. Türkiye’ye geldikten sonra Boğaziçi Üniversitesine öğretim görevlisi olarak bulundu. 12 Eylül döneminde Başbakanlık Danışmanlığına atandı. Daha sonra 46,47 ve 48 hükümetlerinde görev almıştır. Devlet ve Maliye Bakanlığını yapmıştır. 5 Şubat 1993 tarihinde Bolu-Gerede otobanında ters yola girerek kaza yapmış ve bu kazada vefat etmiştir. Ölümü sırasında yanında hiçbir koruma bulunmaması ve yeni yapılmış bir otobanda ters yolda girmesi olayı şüpheli duruma getirmiştir. Askeri alanda yaptığı çalışmalarından suikasta kurban gittiği düşünülebilir.

ALİ GAFFAR OKKAN

1952 Yılında Sakarya’nın Hendek ilçesinde doğmuştur. 29 Eylül 1973 tarihinde Polis Akademisini başarı ile bitirdikten sonra 1983 yılında Şanlıurfa İl Emniyet Müdürü olarak atanmıştır. Kars, emniyet müdürlüğünü de yaptıktan sonra 18 Kasım 199 tarihinde Diyarbakır İl Emniyet Müdürlüğüne getirilmiştir. Burada PKK ve Hizbullah terör örgütlerine ağır darbeler vurmuştur. Mossad’ın bölgedeki uyuşturucu ve silah kaçakçılığını bitirme noktasına getirmiştir. Bundan dolayı 24 Ocak 2001 günü saat 17:40’ta valilik binasına seyir halinde iken yolun belirlenmiş bir noktasında 5 polis memuru ile şehit olmuştur. 7 polis memuru da bu olay sırasında yaralanmıştır. Ali Gaffar Okkan Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin yetiştirdiği ender vatanseverlerden bir tanesidir.

Dipnot: A.Gaffar Okkan döneminde Diyarbakır’da nevruz kutlamalarında halk Türk bayrağıyla coşup kutlarken, bugün Kürdistan bez parçası ile kutlama yapılmaktadır, aynı dönemde terör olayları dikkate şayan şekilde azaldığı göze çarpmaktadır.

ÇETİN EMEÇ

1935 Yılında İstanbul doğumlu Galatasaray mezunu. Hukuk fakültesini bitirdikten sonra, çeşitli gazetelerden görev yapmıştır. Hürriyet gazetesinde genel koordinatör olarak çalışırken 7 Mart 1990 tarihinde evinin önünde şoförü ile birlikte öldürülmüştür. Suikastı gerçekleştirilen İrfan Çağrıcı’nın İran tarafından desteklenen İslami örgütünün ameliyat (ölüm) timi sorumlusu olduğu söyleniyordu. Öldürülme sebebi net olmamakla beraber yazmış olduğu şeriat karşıtı yazılar gösterilmektedir.

EŞREF BİTLİS

1933 yılında Malatya doğumludur. 1952 yılında Kara Harp Okulunda teğmen rütbesi ile mezun oldu. Kara Harp Akademisini bitirdikten sonra Silahlı Kuvvetler akademisini bitirdi. 1978’de tuğgeneral, 1982 yılında tümgeneral, 1986’da korgeneral, 1990’da orgeneral olmuştur. 17 Aralık 1992’de Irak’ın Selahattin şehrine giderken ABD çekiç gücüne ait uçaklar tarafından taciz uçuşu yapılarak zorla Bitlis helikopter pistine indirildi. Daha sonra 17 Şubat 1993’de uçağı henüz aydınlanmamış nedenle düşmesi ile şehit olmuştur. Körfez savaşından hemen sonra Kuzey Irak – Doğu Anadolu topraklarını kapsayan bölgede çekiç güç adında askeri kuvvet yerleştirilmiştir. ABD askerleri PKK ile organize hareket edip TSK’ne ve TC’ne karşı hareketlerde bulunmuştur. Eşref Bitlis Paşa bu bölgeden çekilmelerini istediğini Turgut Özal’a bildirmiştir. Dönemin Genelkurmay Başkanı Doğan Güreş ile görüş ayrılıklarına düşmüştür. Ender yetişen vatansever bir devlet adamı şehit düşmüştür.

DR. NECİP HABLEMİTOĞLU

28 Kasım 1954 Ankara doğumludur. 1977 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilimler Basın Yayın Yüksek okulundan mezun olmuştur. 1977-78 yılında “Dilde, Fikir ve İşte” adında bir dergi yayınlamıştır. 1995-96 yılları arasında BM bir projesinde (UNOP) görev alarak Moldova’da Gaga us Türklerinin Latin Alfabesine geçişi ile ilgili olarak danışmanlık hizmeti vermiştir. 18 Mart 2002 tarihinde suikasta kurban olmuştur. Alman vakıfları ile ilgili yazdığı kitapta Bergama’da altın olaylarına değinmiş buradaki halkı ayaklandıranların Almanya vakıflarının olduğunu söylemiştir. Türkiye’de askeriyeye karşı bir sivil itaatsizlik çıkarmak isteyen Alman vakıflarını belgelerle açığa çıkarmıştır. TC Devleti bir vatan evladını daha kaybetmiştir.

RECEP YAZICIOĞLU

1948 Yılında doğmuştur. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdikten sonra 1968’de Aydın’da maliye memuru olarak atanmıştır. 1984 yılında Tokat’a vali olarak atanmıştır. Burada Torba bütçesi uygulaması ile Cumhuriyetten bu yana yapılan dersliklerden daha fazla derslik kazandırmıştır. 2 Eylül 2003’te trafik kazası geçirerek bitkisel hayata girmiştir. 8 gün sonra Denizli Ziraat Odası başkanı Haldun Tellioğlu ile birlikte hayatını kaybetmiştir. Erzincan valisi iken teröre karşı çok mücadele göstermiştir. “Bu Sistem Değişmeli” adında bir kitap yazmıştır.

HALİL TURGUT ÖZAL

13 Ekim 1927’de Malatya’da doğmuştur. TC. 45. Ve 46. Dönem Hükümetine Başbakanlık yapmış ardından seçilerek görevinin başında hayatını kaybetmiştir. 1952 yılında ABD ekonomi tahsili görmüştür. 1961-62 yıllarında askerliğini yapmıştır. ODTÜ’DE ders vermiştir. 1983’de Anavatan Partisini kurmuştur. Barzani’ye uluslar arası arenada rahat seyahat etsin diye Türk pasaportu vermiştir. Yıllar sonra Barzani bu pasaportu 2007 yılında Türkiye’ye geri iade etmiştir. 8. Cumhurbaşkanı iken 17 Nisan 1993 yılında şüpheli bir şekilde vefat etmiştir. Ailesi bu vefatı zehirlenme olduğundan şüphelenmiştir. Döneminde Türkiye dünyaya açılmış ve gelecekle ilgili önemli adımlar atmıştır.

UGUR MUMCU

22 Ağustos’ta Kırşehir’de doğmuştur. İlk ve orta öğrenimini Ankara’da gördükten sonra Ankara Üniversitesi Hukuk fakültesini bitirmiştir. “Ordu uyanık olmalı” Sözünden dolayı askerliğe hazırlanırken gözaltına alınmıştır. Mamak askeri cezaevinde 7 yıl hapse mahkum edilmiş fakat yargıtayca karar bozulup serbest bırakılmıştır. 1977 yılında Cumhuriyet gazetesinde yazmaya başladıktan sonra değişik gazetelerde çalışmıştır. Yaşamı boyunca kürt sorunu üzerinde çok durmuş bunla ilgili kitaplar yazmıştır. 24 Ocak 1993 yılında son kitabı olan “Kürt Dosyası” adlı kitabını yayınlamak üzere iken bombalı saldırıya uğramıştır.

Scaphism

Scaphism, kayık olarak bilinir. Acı çektirerek öldürmeye dayalı eski bir Fars idam yöntemidir. Adı Yunanca Skaphe, yani içini oymak anlamına gelir.

Çıplak kişi arka arkaya gelen çift dar kürekli kayıklara kafasından, ellerinden ve ayaklarından sıkıca bağlanır. Şiddetli ishal geliştirme noktasında süt ve bal yemeye zorlanır ve böcekleri çekmek için korumasız şekilde beden üzerine daha çok bal sürülürdü. İdam edilecek kişi daha sonra durgun bir göl üzerinde ya da güneşe karşı maruz bırakılır. Daha çok böcek çekmek için, savunmasız kişilerin dışkıları konteyner içinde biriktirilir, yani böcekler onların maruz bırakılmış ve gittikçe artan kangren etlerini yerler ve beslenirler.

Her gün bazı durumlarda işkenceyi uzatmak icin beslenmeleri tekrarlanacaktır, yani onların ölümü su kaybından ya da açlıktan değildir. Ölüm, sonunda gerçekleşirse, muhtemelen susuzluk, açlık veya şok yüzündendir. Tipik olarak sayıklaması bir kaç gün içinde başlar.

Diğer bir rivayete göre, kişiyi böcekler yemedi; ısıran ve sızlatan eşek arılarını insanlar üzerine çekmek için beden üzerine bal döküldü.

Scaphisim tarafından ölmek çok acıtıcı, küçük düşürücü ve uzun sürer.

Bu anlatınlar Plutarch’ın kendi yazmış olduğu  Artaxerxes ‘in biyografisinde geçmektedir.

NOT : Bu yazı Wikipedia ‘dan çevrilmiştir. Çeviride hatalar olabilir, yanlış çevrildiğini gördüğünüz yerleri bildirirseniz sevinirim .

Çeviriyi yapan Hasan Kaplan’a teşekkürlerimi sunarım.

Ne Evet! Ne Hayır!

Merhaba.12 Eylül’de halkımız referanduma gidecek.Bu konu hakkında eğer amaç hükümeti istememek ise bende düşüncelerimi belirtmeyi uygun buldum.

Hemen konuya gireyim.Önümüzde 2 seçenek var.EVET yada HAYIR.Bunları inceleyelim:

EVET

“Evet” oyu atıldığı takdirde yıllardır ülkeyi soyup soğana çevirmiş, vatan toprağını babasının malıymış gibi yabancı devletlere peşkeş çeken ABD-AB-İSRAİL-NATO gibi amaçları Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni yok etmekten başka bir şey olmayan küresel güçlerin ve Pensilvanya’da barınan dönme-devşirme vatan haininin, din düşmanının güdümünde ve onların istekleri doğrultusunda Türkiye’yi önce bölüp ardından yok etme amaçlarını destekleyen bir anayasayı kabul etmiş olarak Türkiye’nin bölünme ve yok edilme sürecini hızlandırmış olacaksınız.Bundan sonrası ise çorap söküğü gibi gelecek ve Türkiye için elem verici bir sonuç doğacaktır..

Kaldırılan-değiştirilen maddeleri incelediğimizde Türkiye Cumhuriyeti’nin varlık unsurlarının tahrip edilmeye çalışıldığını,en derin övünç ve inanç kaynağımız Türk’lük kavramının kaldırılmaya çalışıldığı diğer taraftan da iktidarın kendini sağlama almaya çalıştığını açıkça görebiliyoruz.

HAYIR

Kullanılan anayasa 80 döneminde hazırlanmış CIA-ABD’nin oyununa gelerek ABD-NATO çıkarları uğruna şiddeti kendi vatandaşına uygulamış,binlerce gencimize insanımıza hapishanelerde işkence yapmış halende yüzlercesinin kayıp bulunmasına uşaklık etmiş milleti süngü ucunda korkutarak dikte ettirdiği militer bir anayasa.

Hayır deseniz bu anayasa devam edecek ki zaten ülkedeki yolsuzlukların,kaçakların da bu yasalardaki boşluklardan yararlanarak bu hale geldiği hiç şüphesiz.

Buradaki kolay kolay kimsenin göremediği çok ince bir nokta var ki o da şudur:

80 döneminde de Anayasa ABD-NATO çıkarları doğrultusunda hazırlanmış idi; şimdi de ABD-AB-İSRAİL-NATO-FETOŞ çıkarları doğrultusunda bir anayasa hazırlanıyor…Siz “evet” de deseniz “hayır” da deseniz sonuç itibariyle aynı çıkar odaklarına hizmet etmiş olacaksınız…Bahsettiğim o ince noktayı görebildiniz mi?…

Bir diğer konu ise iktidar bir mucize olsa da iyi bir şey yapacak olsa bile muhalif,aydın kesim direk,sorgusuz sualsiz “istemezük” tavrı içerisinde.Bu kesimin ayrıntıları görmesine engel olmaktadır.Acaba direk “hayır” demek yerine neden daha geniş kapsamlı düşünmüyorlar,çıkar yol bulmuyorlar diye kendi kendime sormaktayım?

Gerçi hakkını vermek gerek.Bazı kesimler biraz uyanarak “AKP anayasasına da hayır! Evren anayasasına da hayır!” gibi sloganlar içerisinde iki anayasayı da istemediğini belli etti.Ne güzel.O halde devam edelim.

İktidar dışında bir çok kesimin istediği şu: “İktidar gitsin de ne olursa olsun” Peki işte bende size bunu söylüyorum zaten.”Hayır” denilse iktidar gidecek mi? O halde bu küresel güçlerin oyuncağı haline gelmiş iktidarın milletimizin başındaki musallatlığından kurtulmak hepimizin buluştuğu ortak nokta öyle değil mi? O vakit çok geniş çok ince düşünüp doğru bir karar verip birlik içerisinde tereddütsüz bu kararı uygulamak gerekiyor.Boş oy konusunda yeterli çoğunluk sağlandığında MİLLETLER ARASI KABUL GÖRMÜŞ HUKUK KURALLARINA GÖRE halkın iktidarı ve sistemi red ettiği belli edilmiş oluyor.Elbette bu boş oyların üzerine hiç bir şey yazılmadan atılması gerekiyor, iptal oyu sayılmaması için.

Eğer herkesin istediği “İktidardan kurtulmak” ise; bahsettiğim milletin bir birlik içerisinde “boş oy atarak” hükümeti ve sistemini reddetme eyleminin iki örneği dünya tarih sahnesinde bulunuyor.

İkinci Dünya Savaşı sonunda iki toplum çok enteresan ve tarihe geçen bir birlik hareketiyle başlarındaki kan emici,yıkıcı hükümet ve politikalarından kurtulmuşlardır. İngiltere ve Almanya.

İngiltere ve Almanya başlarına musallat olmuş olan CHURCHİLL(İngiltere) ve EİSENHOOVER’dan(Almanya) yapılan referandum ve seçimlerde ne “EVET” ne de “HAYIRoyu kullanmadan oylarını boş olarak sandığa atmışlardır. Buda şu anlama gelmiştir. Bizler halk olarak başımızdaki hükümetlerin bizi layık olduğu şekilde temsil etmeyip mensup oldukları odakların,locaların veya Tröst ve Karteller’in adına idare ederek sömürdükleri inancıyla,bir daha böylesine satılmış kişilerin gelememesi adına mevcut sistemi red ediyor ve yeni bir seçim sistemi ve parti anlayışının yerleştirilmesi için iktidarı ve sistemi tümden red ediyoruz demişlerdir.

Bu toplumların oy birliği sağlayarak yaptıklarıBOŞ OY VERME eylemleri neticesinde CHURCHİLL ve EİSENHOOVER hükümetleri düşmüştür.Sonunda gerçektende halka göre hazırlanan Anayasal Reform’ların ve Siyasal Yapılanmalar’ın içeriklerinde büyük ve halkın tam desteğinin sağlandığı ilkeler hayata geçirilmiştir.

Buradaki önemli nokta ise şudur:

Bu eylemler büyük bir çapta ve halkın birlik içerisinde yaptığı eylemlerdir.Burada iş elbette Sivil Toplum Kuruluşları’na  ve ardından düşünen insanlarımıza düşmektedir.Bu kuruluşlar kamuoyunu etkilemede büyük önem arz etmektedirler.Eğer gerçekten büyük bir birlik içerisinde bu eylem Türkiye’de de gerçekleştirilse herkesin hayali olan iktidarın düşmesi an meselesi olacaktır.

Bir diğer önemli nokta ise İngiltere ve Almanya’da yapılan bu eylemin bu halkların bilinç düzeyleriyle ilgili olduğudur.Türkiye’de ise halkımızın büyük bir bölümünün maalesef bilinçsiz olması ve işbirlikçi-dönme-devşirme hainler ile siyonist  mason localarının köşe başlarını tuttuğu da düşünüldüğünde Türk halkının işi gerçekten zor.Ancak yukarıda da bahsettiğim üzere bu iş başta sivil toplum kuruluşları olmak üzere düşünen her Türk vatandaşının çabasıyla hal olacaktır.

Son olarak eğer istenen “İktidardan kurtulmak” ise bu yazıda bahsedilenleri kalbi gerçekten vatan için çarpan her bireyin yeniden düşünmesi,düşünmesi ve harekete geçmesini ümit ediyoruz..

Sevgiler.

Hakan Er – www.twitter.com/aynaninsirri , www.aynaninsirri.tumblr.com

Hangi Türkçe? Dombıra

Merhaba.Dün ofisimde Dombıra şarkısını dinliyordum.Bizim eleman “Abi bu hangi dilde söylüyor?” diye bir soru yöneltti.Ben de “Türkçe” dedim. Şaşırdı..”Sen şimdi konuştuğunu Türkçe’mi sanıyorsun evladım” dedim ve güldüm. Madem öyle birde kaleme dökelim dedim bende. Bu yazımda size Türklerin efsanevi çalgısı Dombıra ve bunun Türkü’sünden ve tabii konuştuğumuz Türkçe ile bir de diğer Türki cumhuriyetlerdeki Türkçe’den bahsedeceğim.

Dombıra Kazak Türklerinin en yaygın çalgısıdır bildiğiniz üzere. Birde şarkısı vardır..

Dombıra şarkısını bir orijinal dilinde bir de bizim Türkçe’de karşılaştıralım.Aşağıdaki resimde sol taraftaki mavi bölüm orijinal dili; sağ taraftaki turuncu yer bizim Türkçe.

Çok büyük bir fark gördünüz mü? Şahsen ben göremiyorum.Bazı kelimeler öğrenilse ufak harf ve söyleyiş değişiklikleri yapılsa BİLDİĞİMİZ TÜRKÇE! Diyeceğim o ki farklı dilleri konuşmuyoruz, yabancı bir dil değil hani..Aynı kökten geliyor ancak zamanla bazı değişiklikler olmuş. ÖZÜ bir... Bugün Türkiye Türk’ü de Kırgız, Özbek, Türkmen, Kazak,Azerbeycan, KKTC Türk’ü de aynı dili konuşuyor(uz).

Sayın Oktay Sinanoğlu’nun Boston konferasında anlattığı bir anısında da belirttiği gibi:

Ruslarla karşılaşmış Sinanoğlu.Dil konusunda anlaşamışlar.Ruslar “Kazakça biliyor musun? O dilde konuşalım” demişler.Sinanoğlu demiş ki:  “Tamam siz Kazakça konuşun.Ben anlarım.” Sinanoğlu Kazakça bilmediği halde  anlaşmışlar.

Diyeceğim o ki; özü bir kardeşlerimiz ile konuştuğumuz dil de aynı ve ÖZÜ BİR..TÜRKÇE!

Sizleri bu ufak yazının sonunda o muhteşem şarkıyla “Dombıra” ile baş başa bırakayım..

Sevgiler…

Hakan Er – www.twitter.com/aynaninsirri , www.aynaninsirri.tumblr.com

Türkler Belgeseli

Bu videoyu izlediğinizde tüyleriniz diken diken olacak.

Türkleri yaratılışından bu yana kısa kısa anlatan etkileyici bir belgesel olmuş.

Belgesel ekibine sonsuz teşekkürler.

Hakan Er – www.twitter.com/aynaninsirri , www.aynaninsirri.tumblr.com


Ve dediler ki bir gün; binlerce yıl aldı senin yolculuğun.
Bir suyun sesi vardı,birde rüzgarın.
Tarihe,tarih denmeden önce !
Ol dendiğinde çamur kıpırdandı,balçığa gün vurdu,ışığa çıkmak istedi canlı.
Suyu emdi,kuru toprağa kök saldı.Güneşi emdi göğe dal saldı.
Balçıkta kalanlar vardı !
Işığı görmek istedi,göz verildi.
Işıktan kaçmak istedi,akıl verildi.
Aklıyla öğündüğü gündü,tarihin başladığı gün.
Aklını yönetenler,o gün bir destan yazdılar.
Türeyiş Destanı dediler adına !

Yazıları,kitapları yoktu;çocuk belleklerine yazdılar destanı.
Ama isimleri vardı.
Diline geleni taşa kazımayı öğrendiğinde tarih,ismini de yazdı !

Dağ eğildi de üzengi oldu asıldık,çeliği pek tutacak suyumuz vardı.
Toynaklarında kıvılcımlı nalları atlarımızın,sağrılarında çok bilişli ak kızlarımız,oğlanlarımızla bir oynaştı pusatlarımız.
Yanıbaşımızda er kurumlu evdeşlerimiz,kısraklarımızda bir nakışlı eğerlerimiz,kopuzlarımızda iç çekişli mut yırlarımız…
Yol tuttuk,iz sürdük,yurtlandık.
Destanın başında Oğuz Kağan’dı adımız !
Gün doğumunu sırtlanıp yürüyüverdik, Attila koyduk destanımızın adını.

Bumin ve İstemi Atalarından birlik öğüdü görmüş, Bilge ve Kültigin.
Dirlikmiş,birliğin ödülü.
Ben Tanrı’dan olma,Türk Bilge Hakan !
Sözlerimi iyice işitin !
Önce siz; kardeşlerim,oğullarım,birleşik boyum ve ileride gün doğusuna,güneyde gün ortasına,geride gün batısına,kuzeyde gece ortasına kadar,halkım.
Türk Milleti için gece uyumadım, gündüz oturmadım.
Kardeşim Kültigin’le ölesiye,yitesiye çalıştım,çabaladım.
Halkı ateş ve su gibi birbirine düşman etmedim.
Çıplak halkı giyimli kıldım,fakir halkı zengin kıldım.
Güçlü devleti olandan,güçlü hakanı olandan daha iyi kıldım.
Türk Milletini düşmansız kıldım.
Ey Türk Milleti, işit:
Üstteki mavi gök çökmedikçe,alttaki yağız yer delinmedikçe,senin ilini ve töreni kim bozabilir !

Çökmedi mavi gök,delinmedi yağız yer,güneş yaktı toprağı,güneş yaktı suları.
İnsan göğe bakındı,insan yere bakındı…
Tanrı beni unuttu mu ?
Bir lokmaya bin ağız açıldı,bir yuduma ölüyorlardı.
Göç,göç diyen kuşlar uyuyorlarmış,gagaları kanatlarına gömülmüş,tekin.
Gün beğleri oturdu danıştılar.
Bir susuz kara aygırlarına,bir sütü kesik analarına,bir meyve vermez ağaçlarına,
bir kıraç yere bakındılar…
Su isterdiler; Tanrı’nın suyundan bir yudum su.
Bakır bakışlıydı güneş,demir göz alıyordu,çocuğun kirpiğinde toz,kadının saçında beyaz,adamın sakalında güneş sarısı…
Rüzgara tuttular yüzlerini,gözlerini göğe diktiler de öyle yürüdüler.
Taşları yalarken,gökteydi bakışları.
Ala çadırlar azaldı,kor ocaklar azaldı,kara aygırlar düşüp kaldı,kuru bebeler toprak oldu.
Yağmuru bulduklarında,uzun bir yoldan gelmişlerdi.
Uzun bir savaşa durdular.
Yağmurun sahibi vardı,paylaşmıyorlardı !
Ben Satuk Buğra Han !
El aldım Atam Bilge Kül Kadir Han’dan !
Uzun yoldan yağmura geldim,yağmuru düşümde gördüm.
Dudaklarıma serin serin değiverdi,alnımı bir aydınlık okşadı,sordum kimsin ?
Muhammed deyiverdi,şehadetle…
Yağmuru aldım,paylaştım.
Alp’tım, Alperen oldum !
Soyuma el verdim,soyuma Yasa’mı verdim.

Rüzgarla koştu okları,nefesle yetti atları,yandım deyene vardılar,yetiş deyene yettiler…
Bir denizden bir denize,bir nehirden bir nehire at sürerek çoğaldılar.

Selçuk Atam hediyesi,Ertuğrul Babam emaneti,Domaniç yaylağıma gelin,Söğüt kışlağıma gelin.
Meğer ki saraylar kurdunuz,meğer ki şaraplar içtiniz,meğer ki atlaslar giydiniz,kan rengi yüzükler taktınız,altın kabzalar kuşandınız,Anadolu çilesinden…
Ki biz,ki Kağı Beğleri Oğuz’un,Anadolu’nun,
toprak donumuzu giyeriz,demire su verir,çalarız çeliği mermer otağımıza.
Çün biz var idik,çün biz varız !
Ben Ertuğrul oğlu Osman,
Anadolu Beğlerinin Beği Osman !
Hele gelin !

Devlet-i ebedi müddet, sonsuza kadar adalet,sonsuza kadar devlet,sonsuza kadar hürriyet,sonsuza kadar Millet !

Sancağa Hilal’i nakşeden kim ?
Denize karadan yürüyen kim ?
Alevi semadan düşüren kim ?
Çağ açıp,çağ kapayan,Toy kurup Tuğlar diken,
Fethedip İstanbul’u,Osmanlı kılan,
Türk kılan kim ?

Açtığımız kapı,bize muşkulanmıştır.
Kilidi kıran ele kutlular olsun !
O el nerededir ?
O el toplarımızla döğdüğümüz hisarda,hisarın kana boyanmış enkazında,hala sımsıkı tutar kılıcı.
Şehadetler üstüne dudakları,armağan olsun elin sahibine !
Ulubatlı Hasanı veren Anadolu’ya !
Çün İstanbul onundur artık.
Bu kapıdan yürüsün güneşe,bu kapıdan yürüsün geleceğe.
Batı’dan Doğu’ya,Doğu’dan Batı’ya.
İlmimizle geldik,ilmimizle.
İnancımızla geldik,inancımızla.
Kanunumuzla geldik,kanunumuzla,
Adımızla geldik,adımızla yaşayalım !

Atam Oğuz’un oğulları,durup oturmadı.
Güneşi sırtlanıp Batı’ya yürüdüler.
Serin rüzgarı göğüsleyip,Kuzey’e yürüdüler.
Suyun kokusunu alıp,güneye yürüdüler.
Vedalaştıkları yerde,sözcüler bıraktılar.
Tarihe tanık,bekçiler bıraktılar.
Dört yöne tanıklar bıraktık.
Gün geldi,dört yönden kuşatıldık !
Can evimizden vurmaktı niyetleri,asırları hafızamızdan silmekti.
Şah damarında cenge tutuştuk Osmanlı’nın,tırnaklarımızla yırtıyorduk boğazımıza uzanan pençeleri.
Demir parmakları kırıp,suya gömerken,tarihe ;
Mustafa Kemal adını yazdık !

Atlılar,atlılar hiç uyumadılar.
Karakalpaklarını alınlarına düşürdüler,yolun sonuna baktılar,gördüler !
Arkadaşlarını yol üstünde bir ağacın yamacına,kardeşlerini buz tutmuş siperlerde,çocuklarını öfke yutmuş düşman elinde,analarını iki elleri Tanrı’ya açılmış bıraktılar,babalarıyla zaten cephede helalleşdilerdi !
Hiç ağlamadılar,hiç uyumadılar !
Bir soğuktan gözleri yaşardı,birde alevli güneşten.
And içmişlerdi,titrek elleriyle Sevr’e gidip,kelle kurtarmak için imza atanlara,zavallı canı için Ata Yurdu’nu İngiliz’e,Yunan’a,Fransız’a,İtalyan’a peşkeş çekenlere,utanmadan dönüp gelenlere,hesap sormaya…
And İçmişlerdi !
Rütbelerini İstanbul’da bıraktılar,artık Mustafa Kemal’in ordusuydular.
Türk’ün ordusuydular !
Değilmi ki son kurşunu kuşaklarına sokup,kurşunu yoksa yabasını sırtlayıp,orağını-tırpanını bileyip,Kuvva oldular,artık
halkın ordusuydular !
Ankara‘nın ordusuydular.
Türkiye Büyük Millet Meclisinin ordusuydular.
Rütbelerini,Başkomutan’dan aldılar !

Ve dedilerki bir gün,dönüp geriye baktığında meçhul gölgeler görmeyeceksin !
Yol yürünmüş,ayak izlerin kalmıştır.
Kurd’un gölgesi Batı’ya uzandığında,ayağında zincir yüklü soydaşımı anlattım oğluma.
Diline pranga vurulmuş ozanların türküsü için hayır diledim.
Manas’ı çığırırken niye ağlıyorlar anlattım,gücüm yettiğince !
Ergenekon niye yasak,bir bir anlattım oralarda…
Başkomutanın özgürlük aşkıyla hatırladım,Ata topraklarımı !
Toprak,Kızıl Elma’ya uyandığında,dile gelip konuştu:
Bir ağaca öz su verdim dedi,dallarına sızdırdım,sızan özün kokusundan tanışasınız diye !
Binlerce yıllık birlikte,birkaç günlük ayrılık nedir ki ?
Bir ağacın yaprağı sararıp dökülsede,dibine düşer.
Bir ağacın yapraklarıyız biz,yazı-kışı birlikte yaşadık,birlikte yaşarız !

Ve dediler ki köşe başlarındaki pusular,güneş altındadır.
Yol arkadaşlarından geride kalanlarda olacak,
hala ayaklarına dolananlarda !

Batı’ya çıkan yolu,yürüyüp gelen sensin.
Kuzeyde üşüyen,güneyde terleyen sensin.
Doğu’dan yürüyüp gelen de sen değil miydin ?
Geldiğin yolda,senin için işaretler var !
Şimdi daha hızlı yürümelisin !
Yorulana bakıp,üzülme !
Yoluna çıkana bakıp,umudunu yitirme !
Bu güne kadar herşey yazıldı,şimdi sen yazıyorsun,
Tarihi en büyük Türk’le, Atatürk’le yazıyorsun

Ve dedi ki:

“Tarih yazmak, tarih yapmak kadar önemlidir..!”

Atatürk ve Türk Birliği – 2

.

Merhaba.Daha önce sayın Muharrem Günay Sıddıkoğlu’nun kaleme aldığı “Atatürk ve Türk Birliği” konusunu onunda izini ve desteği ile biraz daha genişleterek insanlarımıza sunmayı uygun buldum

Ulu önder Mustafa Kemal Atatürk ve onun milliyetçilik anlayışı ne yazık ki yeteri kadar bilinmemekte bilakis unutturulmaya çalışılmaktadır! Atatürk’ün milliyetçilik anlayışı o dönemlerin tabiriyle “Dıştaki Türklere” karşı ilgisiz kalan bir anlayış değildi.Tam aksine Türk Tarihi üzerine ve Türk milletine (dikkat edin Türkiye milletine değil) hayatını bahşetmiş Ulu Önder, Türk milleti dediğinde şüphesiz ki tüm dünyadaki Türkleri kastediyordu, istisnalar hariç.Atatürk’ün henüz yeni kurulmuş olan Türkiye Cumhuriyeti’ne zarar vermeyecek şekilde Türk Dünyası ile olan ilişkileri olumlu yönde ilerletmeye çalışmıştır.Bunu pekala görebiliyoruz.

Yazımın bu bölümünde sizlere Atatürk ile ilgili bir anıyı aktarmak istiyorum.

1933 yılının 29 Ekim gecesi, herkes Cumhuriyet’in 10.yılını kutluyor.Atatürk o sırada Türk Ocağı’nda yabancı diplomatlara yemek veriyor, davetliler gecenin ilerleyen saatlerinde birer ikişer dağılırlar, Atatürk yakın arkadaşları Salih Bozok,Kılıç Ali, Nuri Conker’i kastederek “Bizimkiler nerede?” diye sorar, Tevfik Rüştü Aras (Atatürk’ün dış işleri bakanı) Ziraat Bankası salonundaki baloda olduklarını söyler.Hep beraber Ziraat Bankası’nın balo salonuna giderler.İçerisi tıklım tıklımdır, Atatürk gelince herkes alkışlar, “Yaşa Gazi Paşam” şeklinde tezahürat yapar.Atatürk halkıyla sohbet etmeyi çok sevdiği için sandalye ve masa ister ki isteyenler ona sorularını sorabilsinler.Soru sormak için gelen kişilerden biri Zeki isimli 25 yaşlarında bir doktordur.Şunu sorar:

-Gazi paşam! Saltanatı kaldırdık, hilafeti meclisin manevi şahsiyetinin içine aldık; bunlar yapılana kadar bir milletin ideali olabilirler fakat, yapıldıktan sonra yeni bir düzen kurulur ve işler.. Onun iyi işlemesi, kötü işlemesi, ideal değildir, iyi işlemesini sağlamaya mecburuz! Yaptığımız öteki devrimler de yapıldığı an ideal olmaktan çıkar.Artık ideallerimiz, yaşadığımız gerçekler haline dönüşmüştür. İyi ya da kötü sonuç vermesi bizim sorumluluğumuzun sonuçlarını belirler.Ama bir de milletlerin babadan oğula sıçrayan uzun vadeli idealleri vardır. Siz bize böyle bir ideal aşılamadınız! Yahut benim bundan haberim yok! Bunu bize açıklar mısınız Gazi hazretleri?

Atatürk bu soruya şöyle cevap verir:

-Bunlar vicdanımıza yazılmış gerçeklerdir; konuşulmaz, yaşanır!

Elbet bu milletin bir ülküsü olacaktır ama bu ülküler devlet tarafından açıklanmaz; Millet tarafından yaşanır!

Nasıl bakarken gözlerimizi görmüyor, onunla her şeyi görüyorsak, ülkü de onun gibi, farkında olmadan vicdanlarımızda yaşar ve her şeyi ona göre yaparız.. Ben devlet başkanıyım! Sorumluklarım vardır! Bu sorumluluklarım altında konuşamam! Bu konuda genç arkadaşlarımla ayrıca konuşacağım.

Sonra Atatürk halkın Cumhuriyet bayramını tekrar kutlar ve Dr. Zeki’yi yanına alarak Genel Müdür’ün odasına çıkar. Atatürk’ün arkasında duvarda bir Türkiye haritası vardır.Karşısında oturan Dr. Zeki’ye:

Benim arkamdaki haritayı görüyor musun?

-Evet paşam.

O haritada Türkiye’nin üstüne abanmış bir blok var, onu da görüyor musun?

-Evet, görüyorum Paşa Hazretleri.

-Hah.İşte o ağırlık benim omuzlarımın üstündedir.Omuzlarımın üstünde olduğu için, ben konuşamam!

Düşün bir kere.. Osmanlı imparatorluğu ne oldu? Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ne oldu? Daha dün bunlar vardılar.. Dünyaya hükmediyorlardı! Avrupa’yı ürküten Almanya’dan bugün ne kaldı?.. Demek hiçbir şey sür-git değildir! Bugün ölümsüz gibi görünen nice güçlerden, ileride belki pek az bir şey kalacaktır.Devletler ve Milletler, bu idrakin içinde olmalıdırlar.Bugün Sovyet Rusya dostumuzdur, komşumuzdur, müttefikimizdir.Devlet olarak bu dostluğa ihtiyacımız var! Fakat yarın ne olacağını kimse kestiremez.Tıpkı Osmanlı İmparatorluğu gibi, tıpkı Avusturya-Macaristan İmparatorluğu gibi parçalanabilir! Bugün elinde sımsıkı tuttuğu milletler, avuçlarından sıyrılabilirler…Dünya yeni bir dengeye ulaşabilir! İşte o zaman Türkiye, ne yapacağını bilmelidir! Bizim bu dostumuzun yönetiminde dili bir,inancı bir, özü bir kardeşlerimiz vardır.Onları arkalamaya hazır olmalıyız! “Hazır olmak” yalnız o günü susup beklemek değildir, “hazırlanmak lazımdır.” Milletler, buna nasıl hazırlanırlar? Manevi köprülerini sağlam tutarak! Dil bir köprüdür, inanç bir köprüdür, tarih bir köprüdür! Bugün biz, bu toplumlardan dil bakımından, gelenek, görenek, tarih bakımından ayrılmış, çok uzağa düşmüşüz! Bizim bulunduğumuz yer mi doğru, onlarınki mi? Bunun hesabını yapmakta fayda yoktur! Onların bize yaklaşmasını bekleyemeyiz; Bizim, onlara yaklaşmamız gerekli..Tarih bağı kurmamız lazım..Folklor bağı kurmamız lazım.. Dil bağı kurmamız lazım..

Bunları kim yapacak? Elbette biz..Nasıl yapacağız? İşte görüyorsunuz, “Dil Encümenleri”, “Tarih Encümenleri” kuruluyor.Dilimizi, onların diline yaklaştırmaya, tarihimizi ortak payda haline getirmeye çalışıyoruz.Böylece, birbirimizi daha kolay anlar hale geleceğiz. Bir sevgi parlayacak aramızda, tıpkı bir vücut gibi, kaderde ve mutlulukta birbirimizi duyacağız ve arayacağız.Ortak bir dil amaçladığımız gibi, ortak bir tarih öğretimiz olması gerekli.. Ortak bir mazimiz var, bu maziyi, bilincimize taşımamız lazım.Bu sebeple okullarda okuttuğumuz tarihi Orta Asya’dan başlattık! Bizim çocuklarımız, orada yaşayanları bilmelidirler.Orada yaşayanlar da bizi bilmeli..

İşte bunu sağlamak için de “Türkiyat Enstitüsü”nü kurduk.Kültürlerimizi, bütünleştirmeye çalışıyoruz! Ama bunlar, açıktan yapılmaz! Adı konarak yapılacak işlerden değildir. Yanlış anlaşılabileceği gibi, savaşlara da sebep olabilir.Bunlar, Devletlerin ve Milletlerin derin düşünceleridir!

İşitiyorum: Benim dil ve tarih ile uğraştığımı gören kısa düşünceli bazı vatandaşlarımız; “Paşanın işi yok! Dil ile tarih ile uğraşmaya başladı” diyorlarmış.Yağma yok! Benim işim başımdan aşkın. Ben bugün çağdaş bir Türkiye kurmaya ne kadar çalışıyorsam, yarının Türkiye’sinin temellerini de atmaya o kadar dikkat ediyorum.Bu yaptıklarımız, hiçbir millete düşmanlık değildir.Barıştan yanayız, barıştan yana kalacağız! Ama durmadan değişen dünyada, yarının muhtemel dengeleri için hazır olacağız. Bunları sana, akıllı bir genç olduğun için söylüyorum..Sen bil, gerekçesini kimseye söylemeden böyle davran, çevrenin de böyle davranması için gerekeni yap! İdealler konuşulmaz, yaşanır! İşte senin sorunun karşılığını da böylece vermiş oldum!

Gece ilerlemişti.Atatürk arkadaşları ile birlikte, bulvara çıktığı zaman, taze bir sabah Ankara göklerinde ışımaya başlamıştı.

Olay İhsan Sabri Çağlayangil’den dinlenmiş, Sebati Ataman,Kılıç Ali, Tevfik Rüştü Aras, Hikmet Bayur tarafından doğrulanmıştır.

(Atatürk’ün Sofrası, İsmet Bozdağ, İstanbul, s.11-26; Atatürk’ün Avrasya Devleti, İsmet Bozdağ, s.30.31.32; Tarihi Gerçekler Işığında Belgelerle Mustafa Kemal Atatürk, Yusuf Koç-Ali Koç, sayfa 51-52 Ankara 2005; Atatürk ve Liderlik Sırları, İlhan Bahar, s.222-225)

Olaya bakın! Ulu önder Mustafa Kemal Atatürk yaklaşık 60 yıl öncesinden müthiş bir öngörü ile Sovyet Rusya’nın dağılacağını görüyor ve Türkiye’nin bu olay vukuu bulduğu vakit oradaki Atatürk’ün kendi tabiriyle “dili bir,inancı bir, özü bir kardeşlerimiz” e sahip çıkmamızı söylüyor.

Şimdi dikkat ediniz.Sovyet Rusya’dan ayrılıp bağımsızlıklarını ilan eden devletleri inceleyelim:

Azerbeycan; 30 Ağustos 1991’de,

Kazakistan; 1991 yılında,

Kırgızistan; 21 Aralık 1991’de,

Özbekistan; 20 Haziran 1990’da egemenliğini, 1 Eylül 1991’de bağımsızlığını,

Türkmenistan; yine 1991 senesinde bağımsızlığını ilan etmiştir.

Yani tam olarak bu özü bir,dili bir,inancı bir kardeşlerimiz Atatürk’ünde öngördüğü biçimde SSCB’den ayrılmışlardır.Ancak ne yazık ki yine Atatürk’ün dediği gibi biz onlara sahip çıkamamışız o dönemde!

Peki sadece o dönem mi? Ben öyle düşünüyorum ki ondan önce de Türk Birliği’ne gerekli önem verilmemiştir.Yine öyle sanıyorum ki 1919-1938 haricinde Türkiye Cumhuriyeti’nin hak ettiği yerde hiç olamadığı gibi Türk Birliği’ne doğru da adam akıllı adım atılmamıştır.Atatürk bu hali aşağıdaki cümleleriyle üzüntü ile belirtmiştir.

“Siyasi varlığımızın haricinde, başka ellerde, başka siyasi zümrelerde isteyerek veya istemeyerek mukadderat ortaklığı etmiş, bizimle dil,ırk,köken birliğine malik ve hatta yakın uzak tarih ve ahlak yakınlığı görülen Türk cemaatleri vardır..Bu hal, Türk milleti için elem verici bir hatıradır!…” (M.K.Atatürk)

Evet.Gerçekten de öyle.Az ötemizde aynı dili konuştuğumuz, aynı inanca sahip olduğumuz, aynı ırka sahip olduğumuz,aynı maziyi paylaştığımız ÖZ BE ÖZ KARDEŞLERİMİZ var ancak biz halen bir değiliz!

Bugün bir takım zihniyetler halen Avrupa Birliği sevdası peşinde! Avrupa Birliği’ne kötü demiyorum.Girilebilir, yararlıda olabilir.Ancak Avrupa Birliği’ne girilecek diye kendimizi onlara benzetmeye çalışmanın, onların dediklerinin adeta emir sayılmasının akıl alır bir yanı yoktur! Ayrıca Türk bünyesi bunu kabul de etmez,edemez!

Bakınız Atatürk’ün 1921 senesinde söylediği şu söz bu olaya açıklık getirmektedir:

“Asya için, Avrupa için bizim kanunumuz aynıdır: Tam bağımsızlığımızı korumak!.. HER ŞEYİ TÜRK CEPHESİNDEN DEĞERLENDİRMEK!.. Bu, GERÇEKÇİ GÖRÜŞTÜR.” (M.K.Atatürk)

Ulu Önder’inde söylediği gibi dünya için bizim kanunumuz aynı olmalıdır.Avrupa için kanunlarımızı değiştirmenin,yeni kanun getirmenin bir manası yoktur! Dünya üzerindeki konjonktürü Türk cephesinden değerlendirip ona göre hareket etmeliyiz! İşte bu “gerçekçi görüştür!”

Yine 6 Mart 1922 tarihli Atatürk’ün aşağıdaki cümlelerine dikkat verelim:

“Efendiler! Bir şeyin zararıyla, bir şeyin imhasıyla yükselen şeyler, bittabi; o şeyden zarara uğrayanı alçaltır.Hakikaten Avrupa’nın bütün ilerlemesine, yükselmesine ve medenileşmesine karşılık Türkiye (Osmanlıyı kastediyor olmalı) tam tersine gerilemiş ve düşüş vadisine yuvarlana durmuştur.Artık vaziyeti düzeltmek için mutlaka AVRUPA’DAN NASİHAT ALMAK, BÜTÜN İŞLERİ AVRUPA’NIN EMELLERİNE GÖRE YAPMAK, BÜTÜN DERSLERİ AVRUPA’DAN ALMAK gibi bir takım zihniyetler belirdi.Halbuki HANGİ İSTİKLAL VARDIR Kİ ECNEBİLERİN NASİHATLERİYLE, ECNEBİLERİN PLANLARIYLA YÜKSELEBİLSİN? TARİH, BÖYLE BİR HADİSEYİ KAYDETMEMİŞTİR !! “ (M.K.Atatürk)

Başka söze gerek var mı? Bunları ben söylemiyorum.Ulu Önder’imiz söylüyor. “HANGİ İSTİKLAL VARDIR Kİ ECNEBİLERİN NASİHATLERİYLE, ECNEBİLERİN PLANLARIYLA YÜKSELEBİLSİN? TARİH, BÖYLE BİR HADİSEYİ KAYDETMEMİŞTİR !!”

Bizim ne Avrupa’nın nasihatine ne de ecnebilerin planlarına ihtiyacımız yoktur! Birliğine de ihtiyacımız yoktur! Biz ki, yeri göğü inleten Türk milletiyiz! Avrupa’ya medeniyeti öğreten Türkleriz! Okyanus ötesinde at koşturan Türkleriz! Bakınız, Atatürk ne diyor:

“Evvela millete TARİH’ini, ASİL bir millete mensup bulunduğunu, BÜTÜN MEDENİYETLERİN ANASI olan ileri bir milletin çocukları olduğunu göstermeliyiz.” (M.K.ATATÜRK)

“Her milletin kendine mahsus gelenekleri, kendine mahsus adetleri, kendine göre milli hususiyetleri vardır..Hiç bir millet aynen diğer bir milletin taklitçisi olmamalıdır! Çünkü böyle bir millet ne taklit ettiği milletin aynı olabilir, ne de kendi milliyeti içinde kalabilir! Bunun neticesi, şüphesiz çok acıdır! (M.K.Atatürk)

Atatürk’ünde söylediği gibi taklitçiliğin sonu şüphesiz ki çok acı olacaktır.Bunun yerine Türk milleti sahte hayallerin peşinden koşacağı yere bir an evvel kendi yüksek benliğine ulaşmaya çalışmalıdır.Türk milliyeti düşüncesi şüphesiz ki Türk milletinin tüm dertlerine derman olacak bir reçetedir.Sözlerimi doğrular nitelikteki Atatürk’ün aşağıdaki sözlerini aktarayım:

“Biz milliyet fikirlerini tatbikte çok gecikmiş ve ilgisizlik göstermiş bir milletiz..Bunun zararlarını, fazla faaliyetle telafiye çalışmalıyız! (M.K.Atatürk)

Türk milleti hiç şüphesiz büyük bir millettir.Ezelden beri..

“TÜRK!.. Bu memleket dünyanın beklemediği, asla ümit etmediği bir müstesna mevcudiyetin yüksek tecellisine sahne oldu. Bu sahne 7000 YILLIK bir TÜRK BEŞİĞİ’dir.Beşik tabiatın rüzgarlarıyla sallandı. Beşiğin içindeki çocuk tabiatın yağmurlarıyla yıkandı..O çocuk tabiatın şimşeklerinden, yıldırımlarından, kasırgalarından evvela korkar gibi oldu.Sonra onlara alıştı..Onları tabiatın babası sandı, onların oğlu oldu..Bir gün o TABİAT ÇOCUĞU, tabiat oldu…Şimşek,yıldırım, GÜNEŞ oldu..TÜRK oldu!

TÜRK budur! Yıldırımdır! Kasırgadır!.. DÜNYAYI AYDINLATAN GÜNEŞTİR..”(M.K.Atatürk)

Türk Birliği her Türk’ün hayal ettiği, gerçekleştirmek için çalışması gereken bir MİLLİ BİLİNÇTİR! Yukarıda anlattığım anısında Atatürk’ün de belirttiği gibi “bunlar devletlerin ve milletlerin derin düşünceleridir.” Nitekim Atatürk’ün aşağıdaki sözleri Atatürk’ün Türk Birliği’ne verdiği önemin boyutunu apaçık ortaya sermektedir.

-Şu kadarını belirtmeliyim ki, ben her şeyden evvel bir TÜRK MİLLİYETÇİSİ’yim! Böyle doğdum, böyle öleceğim! TÜRK BİRLİĞİ’nin bir gün hakikat olacağına inancım vardır!.. Ben görmesem bile, gözlerimi dünyaya onun rüyaları içinde kapayacağım… (M.K.Atatürk)

İnanıyorum ki Türk Birliği yukarıda da belirttiğim üzere Türk milletinin reçetesidir.Türk Birliği hakikat olduğu gün, Türk milleti yüksek medeni kabiliyetine yeniden ulaştığı gün bizler için büyük bir bayram olacaktır.

“Asla şüphem yoktur ki, TÜRKLÜĞÜN unutulmuş BÜYÜK MEDENİ VASFI ve MEDENİ KABİLİYETİ geleceğin yükselen medeniyet ufkunda yeni bir GÜNEŞ GİBİ DOĞACAKTIR!.. Bu söylediklerimin hakikat olduğu gün, senden ve bütün medeni beşeriyetten dileğim şudur: BENİ HATIRLAYINIZ!..” (M.K.Atatürk)

Atatürk’ün bütün Türklerle ilgilendiği ve ona göre çalıştığını,diğer Türklere de aynı şeyi öğütlediğini aşağıdaki sözleri ile doğrulayalım:

“Türk milleti kurtuluş savaşından beri, hatta bu savaşa atılırken bile mahkum milletlerin hürriyet ve bağımsızlık davalarıyla ilgilenmeyi, o davalara yardım etmeyi benimsemiştir.Böyle olunca kendi soydaşlarının hürriyet ve bağımsızlıklarına kayıtsız davranması elbette uygun görülemez.Fakat milliyet davası şuursuz ve ölçüsüz bir dava şeklinde mütalaa ve müdafaa edilmemelidir.Milliyet davası siyasi bir mücadele konusu olmadan önce şuurlu bir ülkü meselesidir.Şuurlu ülkü demek, müspet ilme,ilmi usullere dayandırılmış bir hedef ve gaye demektir.O halde propagandalarda müspet usullere müracaat etmek şarttır.Hareketlerin imkan sınırları ve sıraları mutlaka hesaba katılmalıdır.Türkiye dışında kalmış olan Türkler, ilkin kültür meseleleriyle ilgilenmelidirler.Nitekim biz Türklük davasını böyle bir müspet ölçüde ele almış bulunuyoruz.Büyük Türk tarihine, Türk dilinin kaynaklarına, zengin lehçelerine, eski Türk eserlerine önem veriyoruz.BAYKAL ÖTESİNDEKİ YAKUT TÜRKLERİNİN DİL VE KÜLTÜRLERİNİ BİLE İHMAL ETMİYORUZ.” (M.KAtatürk 12 Mayıs 1926)

(Atatürk’ün Sofrası,İsmet Bozdağ – Atatürk’ün Liderlik Sırları,İlhan Bahar)

Peki bilmeyenler için nedir bu Türk Birliği diyelim? Türk Birliği kelimesinin dahi bir çok Türk tarafından bilinmediğini acı ve üzüntü içinde bildirmeliyim. Türk Birliği dediğimizde elbette çoğu kişinin bildiği “Turancılık” düşüncesini kastetmiyoruz. Türk Birliği dediğimizde kast şudur:

Bağımsız Türk Devletleri arasında kurulacak, Avrupa Birliği benzeri ancak Türk milletine özgü bir birlikten bahsediyoruz.Günümüz dünyasında gücün yolu birlikten geçmektedir.Zamanında Osmanlı’nın yıkılma sebeplerinden biriside artık imparatorluk düzeninin yerini milliyetçi akımlara,milletlerin bağımsızlığına bırakmasıdır.Bu tüm dünyada gerçekleşen sosyolojik bir devrimdir.Bu düşüncemi de burada ilk kez açıklamış olayım.Şimdilerde ise dediğim gibi güç olmanın yolu artık birlikten geçmektedir.Bunu kavrayabilen ülkeler birliklerini kurmakta gecikmemişlerdir.Arap Birliği,Avrupa Birliği gibi.

Bakınız Türk ülkelerinin etrafında gerçekten de bloklar vardır.Batımızda Avrupa Birliği, Kuzeyimizde Rusya imparatorluğu,doğumuzda Çin imparatorluğu, güneyimizde ise ABD-İngiltere imparatorluğu.Bunlardan bazıları kurulmuş bazıları ise kurulma aşamasındadır.Tüm bunların ortasında ise Türk cumhuriyetleri vardır.Bu gün dünyada yaklaşık 300 milyon Türk yaşamaktadır.Bu çoğunluğun birliğini henüz kuramamış olması ne kadarda acıdır.

Başta Türkiye Cumhuriyeti,Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti,Azerbeycan,Özbekistan,Türkmenistan,Kırgızistan,Kazakistan gibi Türk devletleri arasında ekonomik,kültürel,dış siyaset gibi konularda kurulacak “Türk Birliği” hiç şüphesiz Türk devlet ve milletlerinin %100 yararına olacak, Türk’ün dünya üzerinde GÜNEŞ GİBİ DOĞMASINA” vesile olacaktır.Böylece dünya yeni,olumlu bir dengeye ulaşacak, birliğimizi tamamladığımızdan ötürü diğer birliklerin yemi olma derdinden de kurtulmuş olunacaktır.Türk milletleri birbirleriyle kaynaşacak,özlerine dönecek,birlikten doğan güç ile de ekonomi gibi bir çok alanda büyük atılımlar yaşayacaktır.

Bu uzun makalemde Atatürk ve Türk Birliği’ne verdiği önem ve Türk Birliği konularına değinmeye çalıştım.Aslında yazılacak çok şey var ama daha fazla sizleri sıkmamak gerektiği kanısındayım.

Artık bir Türk olarak dünyaya yeni bir “birlik” anlayışıyla bakmanızı ümit ediyorum.

Sevgiler.

Araştırmacı-Yazar: Hakan Er

Hakan Er – www.twitter.com/aynaninsirri , www.aynaninsirri.tumblr.com

Mahşerin Dört Atlısı

Sitemizin adı tarihten notlar, içerik olarak buna uygun yazılar yazmam gerektiğini çok iyi biliyorum. Ancak şunu da ifade etmeliyim. Tarihin sadece 5-6.000 yıla sığdırılamayacağı inancını taşıyorum. Tarih öncesi olarak adlandırılan dönem de kısa bir zaman dilimini kapsamaktadır. Arkeologların bulguları tarihi biraz daha uzun zamana yaymaktadır ama benim için bu da yeterli değildir. Bana göre tarih ya da tarih demeyelim varoluş, herşeyin açıklamasını yapabilmelidir. Bilim dalları ayrı ayrı inceleme alanlarındadırlar. Tarihçi, ayrı çalışır, arkeolog ayrı, astronom ayrı, fizikçi vs. ayrı. Bu da bilimin kaçınılmazıdır. Yani her bölüm kendi alanında çalışmalıdır. Bilimsel çalışmalar hiç bir zaman elde ettiği bulguların dışına çıkmaz. Somut deliler olmaksızın da herhangi bir açıklama yapmaz. Bir deneyin aynı yerde aynı sonucu bir kaç kez verip vermediğine bakar. Din adamları ise kitapta yazanların dışına çıkmaya çekinirler. Tamamen dogmatiktirler. Herşey değişir ama Allah’ın vahyi asla değişmez onlara göre. İncil’de yazmamasına rağmen 1000 yıl boyunca insanları dünyanın tepsi şeklinde ve öküzün boynuzunda olduğuna öküzün başını sallayınca dünyada depremler olduğuna inandırmışlardır. Ama bilim kilisenin kapısına bu öğrettiklerinin düzmece olduğunu yapıştırmıştır. Eski çağlarda bilim adamları da öyle önyargılıydı ki, Yunan düşünürü Demokritos (İ.Ö. 460-350), maddenin bölünemeyecek en küçük parçasını düşünmüş ve buna Yunanca bölünemez anlamına gelen atoma adını vermiştir. Ama günümüzde biliyoruz ki değil atom, onun nötron, proton ve elektronlarının bile parçalanabidiği bilinmektedir.

Ben yazılarımda ne bilime karşı ne de din adamlarına karşı bir tutum sergileyeceğim. Benim mücadelem dogmatizme karşıdır. Aynı zamanda da önyargıya… Amacım araştırmalarımın sonucunu herkesle paylaşmaktır. Konu başlıkılarımı seçerken bir kural doğrultusunda haraket etmeyi düşündüm. Bu kural da ” Başlangıç ve Son” olarak özetlenebilir. Bundan kastım. Evrenin varoluşu ya da yaratılışı ile evrenin sonu… İlk yazım ( Yecüc ve Mecüc Türklerdir ) son ile ilgiliydi, ikincisi ise ( Yaratılış Ya Da Varoluş ) ilk ile ilgili. Bu yazımda son günlerde ortaya çıkacak olan Mahşerin dört atlısını ele alacağım. İlk yazımda da kıyamettten önce ortaya çıkacak olan Yecüc ve Mecüc hakkında bilgi vermeye çalışmıştım. Ben araştırmalarımı önyargılardan uzak, her kaynağı araştırarak yapmaktayım. Dogmatik görüşlerden kurtulamayanlar elbette beni yadırgayacaklardır. Bunu da gayet doğal karşılıyorum.

Mahşerin Dört Atlısı, İncil’de adları geçen, kıyamet gününde ortaya çıkacaklarına inanılan 4 sembolik atlıdır. İncil’in vahiy bölümü de zaten sembolik anlatımlardan ibarettir. 4 İncil’den birinin yazarı olan Yuhanna‘nın Patmos Adası’nda gördüğü bir rüyetten çıkmıştır. Şimdi İncil’in Vahiy bölümüne biz göz atalım.

Vahiy 1. bölüm

Var olan, var olmuş ve gelecek olan, Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, ‹‹Alfa ve Omega Ben’im›› diyor. İsa’ya ait biri olarak sıkıntıda, tanrısal egemenlikte ve sabırda ortağınız ve kardeşiniz olan ben Yuhanna, Tanrı’nın sözü ve İsa’ya tanıklık uğruna Patmos denilen adada bulunuyordum. Rab’bin gününde Ruh’un etkisinde kalarak arkamda borazan sesine benzer yüksek bir ses işittim. Ses, ‹‹Gördüklerini kitaba yaz ve yedi kiliseye, yani Efes, İzmir, Bergama, Tiyatira, Sart, Filadelfya ve Laodikya’ya gönder›› dedi. Bana sesleneni görmek için arkama döndüm. Döndüğümde yedi altın kandillik ve bunların ortasında, giysileri ayağına kadar uzanan, göğsüne altın kuşak sarınmış, insanoğluna benzer birini gördüm. Başı, saçı ak yapağı gibi beyaz, kar gibi bembeyazdı. Gözleri alev alev yanan ateşti sanki. Ayakları, ocakta kor haline gelmiş parlak tunca benziyordu. Sesi, gürül gürül akan suların sesi gibiydi. Sağ elinde yedi yıldız vardı. Ağzından iki ağızlı keskin bir kılıç uzanıyordu. Yüzü bütün gücüyle parlayan güneş gibiydi. O’nu görünce, ölü gibi ayaklarının dibine yığıldım. O ise sağ elini üzerime koyup şöyle dedi: ‹‹Korkma! İlk ve son Ben’im. Diri Olan Ben’im. Ölmüştüm, ama işte sonsuzluklar boyunca diriyim. Ölümün ve ölüler diyarının anahtarları bendedir. Bunun için gördüklerini, şimdi olanları ve bundan sonra olacakları yaz.

(Dikkat edilirse İncil’de sözü edilen 7 kilisenin yedisi de Anadolu’dadır.) Yuhanna’nın vahyinden aldığımız bu kısa bilgiden sonra Mahşerin dört atlısıyla ilgili ayetlere bir giriş yapalım.

Mahşerin dört atlısı ve alametler

Mahşerin dört atlısının İsa’nın yeryüzüne tekrar gelişini gösteren alametlerle ilgisi vardır. Bu kısa bir dönemi kapsar. Bu dönemde neler olacağını İncil bize haber vermektedir.

Luka 21. bölüm:

Onlar da:

Peki, öğretmenimiz, bu dediklerin ne zaman olacak? Bunların gerçekleşmek üzere olduğunu gösteren belirti ne olacak? diye sordular.

İsa:

Sakın sizi saptırmasınlar dedi. Birçokları, Ben O’yum ve Zaman yaklaştı diyerek benim adımla gelecekler. Onların ardından gitmeyin. Savaş ve isyan haberleri duyunca telaşlanmayın. Önce bunların olması gerek, ama son hemen gelmeyecek.

Sonra onlara şöyle dedi:

Ulus ulusa, devlet devlete savaş açacak. Şiddetli depremler, yer yer kıtlıklar ve salgın hastalıklar, korkunç olaylar ve gökte olağanüstü belirtiler olacak. Dünyanın üzerine gelecek felaketleri bekleyen insanlar korkudan bayılacak. Çünkü göksel güçler sarsılacak. O zaman İnsanoğlu’nun bulut içinde büyük güç ve görkemle geldiğini görecekler. Bu olaylar gerçekleşmeye başlayınca doğrulun ve başlarınızı kaldırın. Çünkü kurtuluşunuz yakın demektir.

İsa onlara şu benzetmeyi anlattı:

İncir ağacına ya da herhangi bir ağaca bakın. Bunların yapraklandığını gördüğünüz zaman yaz mevsiminin yakın olduğunu kendiliğinizden anlarsınız. Aynı şekilde, bu olayların gerçekleştiğini gördüğünüzde bilin ki, Tanrı’nın Egemenliği yakındır. Size doğrusunu söyleyeyim, bütün bunlar olmadan, bu kuşak ortadan kalkmayacak.

Vahiy 6. bölüm

Birinci at ve binicisi: Kral olan İsa’yı temsil eder.

Sonra Kuzu’nun yedi mühürden birini açtığını gördüm. O anda dört yaratıktan birinin, gök gürültüsüne benzer bir sesle, ‹‹Gel!›› dediğini işittim. Bakınca beyaz bir at gördüm. Binicisinin yayı vardı. Kendisine bir taç verildi ve galip gelen biri olarak zafer kazanmaya çıktı.

İkinci at ve binicisi: Savaşları temsil eder.

Kuzu ikinci mührü açınca, ikinci yaratığın ‹‹Gel!›› dediğini işittim. O zaman kızıl renkte başka bir at çıktı ortaya. Binicisine dünyadan barışı kaldırma yetkisi verildi. Bunun sonucu olarak insanlar birbirlerini boğazlayacaklar. Atlıya ayrıca büyük bir kılıç verildi.

Üçüncü at ve binicisi: Kıtlıkları temsil eder:

Kuzu üçüncü mührü açınca, üçüncü yaratığın ‹‹Gel!›› dediğini işittim. Bakınca siyah bir at gördüm. Binicisinin elinde bir terazi vardı. Dört yaratığın ortasında sanki bir sesin şöyle dediğini işittim: ‹‹Bir ölçek buğday bir dinara, üç ölçek arpa bir dinara. Ama zeytinyağına, şaraba zarar verme!››

Dördüncü at ve binicisi:

Ölümü temsil eder. Bu ölüm savaşlarla, açlıkla, salgın hastalıklarla ve yabanıl hayvanlarla gelir.
Kuzu dördüncü mührü açınca, ‹‹Gel!›› diyen dördüncü yaratığın sesini işittim. Bakınca soluk renkli bir at gördüm. Binicisinin adı Ölüm’dü. Ölüler diyarı onun ardınca geliyordu. Bunlara kılıçla, kıtlıkla, salgın hastalıkla, yeryüzünün yabanıl hayvanlarıyla ölüm saçmak için yeryüzünün dörtte biri üzerinde yetki verildi.

Dört atlı ve simgeleri:

At Atların Simgesi Binici Güç Binici Simgesi
Beyaz Kutsallığı Yay taşır, taç takar Savaşır ve yener İsa’nın kral olarak hazır bulunuşu
Kırmızı Dökülen kanların rengini Kılıç taşır Savaş getirir. Savaşlar ve çatışmalar
Siyah Ölüme yakınlığı Terazi taşır Kıtlık, açlık, yoksulluk Kıtlık, açlık, yoksulluk
Soluk Ölümün soğuk yüzü, çürüme Ölüm Salgın hastalık ve can güvensizliği Ölüm, öldürülme, vakitsiz ölümler

2.Timoteos 3

Şunu bil ki, son günlerde çetin anlar olacaktır. İnsanlar kendilerini seven, para düşkünü, övüngen, kibirli, küfürbaz, anne baba sözü dinlemez, nankör, kutsallıktan ve sevgiden yoksun, uzlaşmaz, iftiracı, özünü denetleyemeyen, azgın, iyilik düşmanı olacaklar. Hain, aceleci, kendini beğenmiş, Tanrı’dan çok eğlenceyi seven, Tanrı yolundaymış gibi görünüp bu yolun gücünü inkâr edenler olacaklar. Böylelerinden uzak dur… Ama kötüler ve sahtekârlar, aldatarak ve aldanarak gittikçe daha beter olacaklar.
Birinci at ve biniciyi izleyen diğer üç at ve binicileri yeryüzünde felaket niteliğinde olaylara yol açarlar. Bunun nedeni gökte kral konumuna gelen İsa’nın kendi melekleriyle birlikte Şeytan ve onun meleklerini – cinleri – gökten yere atmalarıdır.

Vahiy 12. bölüm:

Gökte savaş oldu. Mikail’le melekleri ejderhayla savaştılar. Ejderha kendi melekleriyle birlikte karşı koydu, ama gücü yetmedi. Bu yüzden gökteki yerlerini yitirdiler. Büyük ejderha -İblis ya da Şeytan denen, bütün dünyayı saptıran o eski yılan- melekleriyle birlikte yeryüzüne atıldı. Bundan sonra gökte yüksek bir sesin şöyle dediğini duydum:

Tanrımız’ın kurtarışı, gücü, egemenliği Ve Mesih’inin yetkisi şimdi gerçekleşti. Çünkü kardeşlerimizin suçlayıcısı, Onları Tanrımız’ın önünde gece gündüz suçlayan Aşağı atıldı. Kardeşlerimiz Kuzu’nun kanıyla Ve ettikleri tanıklık bildirisiyle Onu yendiler. Ölümü göze alacak kadar vazgeçmişlerdi can sevgisinden. Bunun için, ey gökler ve orada yaşayanlar, Sevinin! Vay halinize, yer ve deniz! Çünkü İblis zamanının az olduğunu bilerek Büyük bir öfkeyle üzerinize indi.

Vahiy bölümüne göre gökteki konumlarını yitiren Şeytan ve kendi melekleri artık fazla zamanlarının kalmadığını bilmektedirler ve büyük bir öfke içinde oldukları söylenmektedir.

Vay halinize, yer ve deniz! Çünkü İblis zamanının az olduğunu bilerek Büyük bir öfkeyle üzerinize indi. Sözleri bunu anlatır.
Bunun yeryüzü ve üzerinde yaşayanlar için hiç iyi bir yönü yoktur. Şeytan ve cinlerinin etkilerini simgesel olarak anlatan atlar ve binicileri etkilerini bütün dünyaya göstermeye başlarlar. Ancak bu üç at ve binicisinin atlarını sürmeleri kısa bir dönem için olacaktır. “İblis zamanının az olduğunu bilerek…” ifadesi ve Matta 24. bölümde geçen “‹‹İncir ağacından ders alın! Dalları filizlenip yaprakları sürünce, yaz mevsiminin yakın olduğunu anlarsınız. Aynı şekilde, bütün bunların gerçekleştiğini gördüğünüzde bilin ki, İnsanoğlu yakındır, kapıdadır. Size doğrusunu söyleyeyim, bütün bunlar olmadan bu kuşak ortadan kalkmayacak.” sözleri bu dönemin çok uzun sürmeyeceğini ve İsa’nın asıl Armagedon’daki yargılama için gelişini işaretleyecektir.

Luka incilinde geçen “Çünkü göksel güçler sarsılacak.” ve Yeşaya 24. bölümde geçen “O gün RAB yukarıda, gökteki güçleri ve aşağıda, yeryüzündeki kralları cezalandıracak” sözleri büyük sıkıntı ve Armagedon’da gerçekleşecektir. Bu olayın benzeri Tevrat’ın Yeşaya bölümünde de anlatılmıştır.

Yeşaya 24

Ey dünyada yaşayanlar, Önünüzde dehşet, çukur ve tuzak var. Dehşet haberinden kaçan çukura düşecek, Çukurdan çıkan tuzağa yakalanacak. Göklerin kapakları açılacak, Dünyanın temelleri sarsılacak. Yeryüzü büsbütün çatlayıp yarılacak, Sarsıldıkça sarsılacak. Dünya sarhoş gibi yalpalayacak, Bir kulübe gibi sallanacak, İsyanlarının ağırlığı altında çökecek Ve bir daha kalkamayacak. O gün RAB yukarıda, gökteki güçleri Ve aşağıda, yeryüzündeki kralları cezalandıracak. Zindana tıkılan tutsaklar gibi Cezaevine kapatılacak Ve uzun süre sonra cezalandırılacaklar.

Vahiy 20

Sonra bir meleğin gökten indiğini gördüm. Elinde dipsiz derinliklerin anahtarı ve büyük bir zincir vardı. Melek ejderhayı -İblis ya da Şeytan denen o eski yılanı- yakalayıp bin yıl için bağladı. Bin yıl tamamlanıncaya dek ulusları bir daha saptırmasın diye onu dipsiz derinliklere attı, oraya kapayıp girişi mühürledi. Bin yıl geçtikten sonra kısa bir süre için serbest bırakılması gerekiyor.

Sefanya 1

RAB’bin büyük günü yaklaştı, Yaklaştı ve çabucak geliyor. Dinleyin, RAB’bin gününde En yiğit asker bile acı acı feryat edecek. Öfke günü o gün! Acı ve sıkıntı, Yıkım ve felaket, Zifiri karanlık bir gün olacak, Bulutlu, koyu karanlık bir gün. Surlu kentlere, köşelerdeki yüksek kulelere karşı Savaş borularının çalındığı, Savaş naralarının atıldığı gündür. RAB diyor ki:

İnsanları öyle bir felakete uğratacağım ki, Körler gibi, nereye gittiklerini göremeyecekler. Çünkü bana karşı günah işlediler. Su gibi akacak kanları, Bedenleri yerde çürüyecek.

RAB’bin öfke gününde, Altınları da gümüşleri de Onları kurtaramayacak. RAB’bin kıskançlık ateşi bütün ülkeyi yakıp yok edecek. RAB ülkede yaşayanların hepsini korkunç bir sona uğratacak.

Mahşerin dört atlısı İncil’in Vahiy bölümünde geçen ve sonla ilgili olayları içeren bütün bir anlatımın bir parçasıdır. Ancak bu “son” yeryüzünün sonu değildir.

Şimdiye kadar ele aldığımız konuları toparlarsak şu anlaşılmaktadır. Dünya 4 büyük İmparatorluğa (Birliğe) tanık olacaktır. Şimdiden varmış gibi görünen; Çin, Rusya, AB ve ABD Birlikleri, Türk birliğinin kurulmasıyla çatırdayacak ve yeni dünya dengeleri kurulacaktır. Bu yeni oluşum da 4 temel dil grubunu oluşturan; Hint-Avrupa, Hami-Sami, Ural-Altay ve Tibet- Çin dil aileleri tarafından gerçekleşecektir. Bu dil ailelerinin dinsel temeline de bir göz atalım. Hint-Avrupa ( Katoliklik, Ortodoksluk, Sünni Müslümanlık, Hinduizm.), Hami-Sami (Yahudilik, Protestanlık, Sünni Müslümanlık) Ural Altay ( Laik Müslümanlık, Şamanizm, Felsefi dinler) Tibet-Çin ( Ateizm, Budizm )

Mahşerin dört atlısında adı geçen 4 renk atın da hangi ulusları temsil ettiği anlaşılmıştır sanırız. İlk atlı elinde yedi yıldız bulundurmaktadır. Bu yedi yıldız yedi bağımsız, laik, demokratik Türk devletini simgelemektedir. Dünya barışını sağlayacak olan bu yedi devlet Türk Birliği’ni oluşturduğu zaman dünya dengeleri değişecek ve bu birlik dünya barışını sağlayıp, uzun süreli huzur ortamını sağlayacaktır.
Yazımı aynı dönemlerde yaşamış iki dahininn sözleriyle tamamlamak istiyorum. Bunlardan biri bilim adamı. Sadece çağının değil tüm zamanların dahi bilim adamı Albert Einstein. Dünyanın geleceği durumu nasıl da önceden görebilmiş. “Üçüncü dünya savaşı çıkar mı?” diye sorulduğunda Einstein; “Onu bilemem de çıkarsa dördüncüsünü taş ve sopalarla yapacağımız kesin” demiş… Bütün dünyanın en büyük lider diye tanımladığı büyük önder Mustafa Kemal Atatürk sanki dünyanın geleceği durumu görmüş gibi sarfettiği şu veciz sözlerle tamamlamak istiyorum.

“Ben herşeyden önce bir Türk milliyetçisiyim. Böyle doğdum. Böyle öleceğim. Türk Birliğinin bir gün hakikat olacağına inancım vardır. Ben görmesem bile, gözlerimi dünyaya onun rüyaları içinde kapayacağım. Türk Birliğine inanıyorum, onu görüyorum. Yarının tarihi, yeni fasıllarını Türk Birliğiyle açacaktır. Dünya sükununu bu fasıllar içinde bulacaktır. Türk’ün varlığı bu köhne aleme yeni ufuklar açacak, güneş ne demek, ufuk ne demek, o zaman görülecek.” (Atatürk’ün Sofrası, İsmet Bozdağ, Kervan Yayınları, 1975, s. 138-143)

Araştırmacı yazar:
Ahmet Hüseyin DAMARLI

Yaratılış Ya Da Varoluş

Semavi dinlerin ilk kutsal kitabı olan Tevrat’ta Evrenin yaratılışı ilk beş ayette özetlenmiştir. Daha sonra ele alınanan ayetler yeri geldiğinde ele alınacaktır. Şimdi ilk beş ayeti inceleyerek bilimin de vardığı son noktayı göstererek konumuza bir giriş yapalım.

Başlangıçta Allah gökleri ve yeri yarattı.
2 Ve yer ıssız ve boştu; ve enginin yüzü üzerinde karanlık vardı; ve Allahın Ruhu suların yüzü üzerinde hareket ediyordu.
3 Ve Allah dedi: Işık olsun; ve ışık oldu.
4 Ve Allah ışığın iyi olduğunu gördü; ve Allah ışığı karanlıktan ayırdı.
5 Ve Allah ışığa Gündüz, ve karanlığa Gece, dedi. Ve akşam oldu ve sabah oldu, bir gün.
Tevrat / Tekvin

Herşey, Büyük Patlamayla (Big Bang); evrenin yaklaşık 13,7 milyar yıl önce aşırı yoğun ve sıcak bir noktasında meydana gelen bir patlama ile başlamıştır. Bu patlamanın sonucu, halen genişlemeye devam eden evrenin, geçmişteki belirli bir zamanda sıcak ve yoğun bir başlangıç durumundan itibaren genişlemekte olduğudur. Çok uzak galaksilerin ve galaksi kümelerinin konumumuza oranla  “görünür hız”a sahip olduklarını ortaya koyan bir kanıt olarak ele alındığında, bunlardan en yüksek “görünür hız”la hareket edenlerin en uzak olanları olduğu görülmektedir. Galaksi kümeleri arasındaki uzaklık gitgide artmakta olduğuna göre, bunların hepsinin geçmişte bir arada olmaları gerekmektedir.

BAP 1

Big Bang modeline göre, evren genişlemeden önceki bu ilk durumundayken aşırı derecede yoğun ve sıcak bir halde bulunuyordu. Bu ilk hale benzer koşullarda üretilen “parçacık hızlandırıcı“larla yapılan deney sonuçları bunun kanıtıdır. Fakat bu hızlandırıcılar, şimdiye dek yalnızca laboratuvar ortamındaki yüksek enerji sistemlerinde denenebilmiştir. Evrenin genişlemesi olgusu bir yana bırakılırsa, Big Bang teorisinin, ilk genişleme anına ilişkin bir bulgu olmaksızın bu ilk hale herhangi bir kesin açıklama getirmesi mümkün değildir. Kozmozdaki hafif elementlerin günümüzde gözlemlediğimiz bolluğu, Big Bang teorisince kabul edilen ilk sonuçlarına uygun olarak, evrenin ilk hızlı genişleme ve soğuma dakikalarındaki nükleer süreçlerde hafif elementlerin oluşmuş olduğu tahminleriyle örtüşmektedir. (Hidrojen ve helyumun evrendeki oranı, yapılan teorik hesaplamalara göre Big Bang’den arta kalması gereken hidrojen ve helyum oranıyla uyuşmaktadır. Evrenin bir başlangıcı olmasaydı, evrendeki hidrojenin tümüyle yanarak helyuma dönüşmüş olması gerekirdi.) Bu ilk dakikalarda, soğuyan evren bazı çekirdeklerin oluşmasına imkan sağlamış olmalıydı. (Belirli miktarlarda hidrojen, helyum ve lityum oluşmuştu.)

Hafif elementlerin bazı ağır elementleri nasıl meydana getirebilecekleri konusu, bir süre bu konuyu araştıranları düşündürmüştür. Bilim insanlarının çoğu, evrenin başlangıcında, bir Big Bang olayının cereyan etmiş olduğuna ancak 1964/1965’te, evrenin sıcak ve yoğun döneminin kanıtı olarak kabul edilen “kozmik mikrodalga arkaplan ışıması“nın ya da Georges Lemaître’in kullandığı terimlerle « Big Bang’ın soluk ışıklı yankısı»nın keşfinden sonra ikna oldular.

Big Bang yani Büyük Patlama teorisi genel hatlarıyla böyle açıklanmaktaydı. Ancak son zamanlarda sicim teorisi ortaya atılmış ve Büyük Patlama’nın evrenin bir yerinde değil birçok yerinde oluştuğu fikri de tartışılmaya başlanmıştır. Daha önce belirttiğimiz gibi bu konu hakkında kesin bir teori yoktur. Ama varolma olasılığı da sıfır değildir. Paralel evrenlere kadar açılan bu konu da incelenebilinir. Biz şimdilik tek noktadan başlayan oluşuma değindik. Şimdi asıl konumuza bir başlangıç yaparak, Kutsal Kitaplarla bilimin geldiği noktayı gözler önüne serecek arada pek bir fark olmadığını kanıtlayacağız.

Semevi dinlerin son kutsal kitabında  bu konu hakkında bilgiler verilmiştir. Ancak şu asla unutulmamalıdır. Bu konular Kur’an’ın Al-i İmran suresinin 7. ayetinde de belirtildiği gibi müteşabih yani birden fazla anlam içeren ayetler olduğu için bu konular hakkında farklı yorumlar yapılmıştır. Günümüzdeyse Kur’an’da yazılanları anlamak kolaylaşmış ve doğru tefsirler, doğru yorumlar yapılmaya başlanmıştır. Örneğin evrenin genişlemesiyle ilgili ayetler hakkında 1400 yıl önce yorum dahi yapılamazken bu konu hakkında günümüzde daha doğru ve mantıklı açıklamalar yapılabilmektedir. Bu konulara girmeden önce Kur’an’da evrenin nasıl yaratıldığına değinilen bir kaç ayet okuyalım ve daha sonra da bu ayetler hakkında yorum yapmaya çalışalım.

30 İnkar edenler, göklerle yer bitişikken, bizim onları ayırdığımızı ve diri olan her şeyi sudan meydana getirdiğimizi görmediler mi? Hâlâ inanmayacaklar mı?

Kur’an /Enbiya

Enbiya suresinin 30. ayetinde yazılanlar, günümüzde daha mantıklı şekilde açıklanır hale gelmiştir. Enbiya suresinin 30. ayetinde “gökler ve yer bitişikken” ifadesi kullanılmıştır. Bilim adamları da tek bir noktadan başlayan bir oluşumdan söz etmektedirler. Bu ifade ile Kur’an’ın Enbiya suresinin 30. ayeti arasında anlam olarak hiçbir fark yoktur. Daha önce tek parça olan bir cismin ayrılışından söz edilmektedir ve bu ifade tarzıyla bing bang teorisi arasında herhangi bir tezat yoktur. Hele ayetin devamında söz edilen “diri olan her şeyi sudan meydana getirdiğimizi görmediler mi? ifadesi bilim ile son Kutsal kitap olan Kur’an arasında anlatım ya da izah diyelim, hiçbir fark yoktur. Bilim adamlarına göre de hayat sudan başlamıştır. Yukarıdaki örneklerde bütün bunları görmüş olduk.

İlk kutsal kitap olan Tevrat’a geri dönelim.

….ve Allahın Ruhu suların yüzü üzerinde hareket ediyordu.
3 Ve Allah dedi: Işık olsun; ve ışık oldu.
4 Ve Allah ışığın iyi olduğunu gördü; ve Allah ışığı karanlıktan ayırdı.
5 Ve Allah ışığa Gündüz, ve karanlığa Gece, dedi. Ve akşam oldu ve sabah oldu, bir gün.
Tevrat / Tekvin

İkinci ayette suların üzerinde yüzen bir yaratıcıdan söz edilmektedir. Ayet Allah’ın ruhu suların üzerinde yüzüyordu olarak sunulmuştur. Her canlının bir ruhu olduğunu bilmekteyiz ancak Allah’ın ruhu ifadesi Tevrat’ta yer aldığına göre hiç bilmememize rağmen Allah’ın da ruhu olduğuna vurgu yapmaktadır. Bu anlatım mitlerde de benzer şekilde ale alınmıştır. Şimdi bir de mitlere göz atalım.

….“Her şeyden önce su vardı. Yer, ay, gök, güneş yoktu. Tanrı Kara Han (Kuday) ile Kişi vardı. İkisi de birer kara kaz gibi su üzerinde uçuyorlardı. Tanrı Kara Han bir şey düşünmüyordu. O sırada Kişi, yeli bulup suyu dalgalandırdı. Kara Han’ın yüzüne su sıçrattı. Bunu yapınca da kendisinin Tanrı’dan güçlü olduğunu sandı; daha yüksekte uçmak istedi. Ama uçamadı; suya düşüp dibe battı. Boğulmak üzereydi. Bana yardım et ! diye bağırıp Kara Han’dan yardım istedi.

Tanrı Kara Han izin verdi, Kişi su yüzüne boğulmadan çıktı. Sonra Tanrı, ‘Sağlam bir taş olsun ! dedi. Suyun dibinden bir taş yükseldi. Kara Han ile Kişi, bu taşın üzerine oturdular. Kara Han, Kişi’ye Suya dal, suyun dibinden toprak çıkar ! diye buyruk verdi. Kişi, Tanrı’nın buyruğunu yerine getirdi. Suyun dibinden çıkardığı toprağı Kara Han’a götürdü. Kara Han, Kişi’nin getirdiği toprağı suyun üzerine serperken Yer olsun ! diye buyurdu….

Altay-Yakut destanı

Altay-Yakut destanında Tanrı’dan ve kişiden söz edilmektedir. Ve her ikisinin de su yüzeyinde yüzdüğünden. Burada ruh ifadesi yoktur. Tanrı Kara Han ve Kişi’den söz edilmektedir. Kişi bir süre kendini Tanrı’dan üstün hissettiğine göre bu durumun Kutsal Kitaplardaki Allah ve Şeytan arasındaki rekabete de vurgu yaptığı söylenebilir. Bilim insanları büyük patlamadan sonra herşeyin toz duman olduğunu ve zamanla galaksilerin, yıldızların, kuyruklu yıldızların oluştuğunu ve bunların da milyarlarca yıl sonra birer yörünge doğrultusunda hareket ettiklerini kanıtlamışlardır. Bu anlatıma uygun olarak Kur’an’da ayetler mevcuttur. Bu konulara az sonra gireceğiz. Herşeyin sudan yaratıldığı Kur’an’ın Enbiya suresinde de vurgulanmıştır. Konunun anlaşılabilmesi açısından Kur’an ayetine geri dönelim.

….diri olan her şeyi sudan meydana getirdiğimizi görmediler mi? Hâlâ inanmayacaklar mı?

Kur’an /Enbiya

Bu anlatımlardan çıkardığımız özet şudur. Yaratılış başladığından itibaren Tanrı (Ya da Tanrı’nın ruhu) su üzerinde yüzmektedir. Ya da şöyle söyleyelim Yaratan herşeyin olup bittiğini görebilmek için su üzerindedir. Acaba gerçekten böyle midir? Kutsal kitaplar ve mitlerdeki yaratılış hikayesinde su hemen ortaya çıkmaktadır. Oysa Kur’an bu konu hakkında daha farklı bir anlatım sergilemektedir. Ancak şu gerçek de göz ardı edilmemelidir. Tek bir noktadan başlayan evren gelişimi duman, toz, buhar ya da suların oluşumuna temel olan gazlardan oluşmuştur. Bu konu hakkındaki Kur’an ayetine bir göz atalım..

11- Sonra göğe doğruldu da o bir duman iken ona ve yere: “İkiniz de ister istemez gelin!” dedi. İkisi de: “isteye isteye geldik.” dediler.

Kur’an / Fussilet

Bu konu hakkında Kur’an ayetleri daha anlaşılır bir şekilde anlatmaktadır olayı.. İsterseniz az önce verdiğimiz Kur’an ayetini tekrar okuyalım.

30 İnkar edenler, göklerle yer bitişikken, bizim onları ayırdığımızı ve diri olan her şeyi sudan meydana getirdiğimizi görmediler mi? Hâlâ inanmayacaklar mı?

Kur’an /Enbiya

Bu ayetler evrenin oluşumuna kısa bir giriş yapmaktadır. Enbiya suresinin 30.ayetinin devamındaysa herşeyin sudan yaratıldığı belirtilmektedir.  Bilimsel kronoloji de bu husus hakkında benzer  bilgiler vermektedir. Satır arasında evrenin genişlemekte olduğunu belirten Kur’an ayetine de değinmeden geçemeyeceğiz. Şimdi evrenin genişlemekte olduğunu belirten ayete bir göz atalım.

47 Göğe gelince, onu biz ellerimizle kurduk. Hiç kuşkusuz, biz, onu genişletmekteyiz.

Kur’an / Zariyat

1400 yıl önce bu ifadenin son kutsal kitap olan Kur’an da yer alması gerçekten çok düşündürücüdür. Bırakın evrenin genişlemekte olduğunu; Ay’ın Güneş’in diğer gezegenlerin dahi nasıl hareket ettiklerinin bilinmediği bir dönemde böyle bir metnin yazılması gerçekten çok düşündürücüdür. Bakara suresinde ve birçok ayette de Yaratan’ın ol kelimesiyle herşeyin başladığı vurgulanmaktadır. Bakara suresinin 117. ayetini okuyarak konumuza devam edelim.

117 Gökleri ve yeri yoktan var edendir. Bir işin olmasını dilerse, ona sadece “Ol,” der ve olur.

Kur’an / Bakara

Bilim adamlarının bulgularıyla Kur’an’daki yaratılış hikayesi aynı anlatımdır. Ancak Kur’an’ın 1400 yıl önce indiği ve o günün koşullarında insanların anlayış yetilerine göre kurgulandığı unutulmamalıdır. Tanrı ol diyor ve o hemen oluyor. 14 asır önceki anlayışla insanlara Tanrı’nın yaratma gücü ol kelimesiyle anlatılmış ve o insanlar bunu sorgulamamışlardır. Günümüzde ise bilimsel veriler öyle bir noktaya gelmiştir ki, neredeyse yaratılışın ya da oluşum diyelim nasıl gerçekleştiği hemen hemen çözülmüştür. Burada dikkat edilecek husus şudur: Evren 13,7 milyar yıl önceki bir patlamayla başlamıştır. Son kutsal kitap bunu şöyle özetler. “Ol der” bu ol fiili zamanı yansıtmaz. Çünkü zaman kavramı evrende yoktur. Biz dünyada yaşayanlar için zaman kavramı vardır. Bu yüzden zaman kavramı hakkında görüş belirtirken bunun dünya zamanı olduğunu unutmamalıyız. “Tanrı ol dedi ve oldu” bu bize göre 13,7 milyar sürmüş olabilir. Ama Allah katında bu sadece bir andır. Olaya bu şekilde bakamadığımız sürece; bilim adamları ve din adamları her zaman iki ayrı cepheden olayları aktarmaya devam edeceklerdir. Bu asla unutulmamalıdır.

Şimdi ele alacağımız konuda Yaratan sular üzerinde mi yoksa buhar halinde olan bir durumda mıdır? Bu ilk kutsal kitap ve mitlerde sular üzerindeydi ifadesiyle vücut bulurken Kur’an’da duman halinde ifadesiyle açıklanmaktadır. Ayeti tekrar okuyalım.

11- Sonra göğe doğruldu da o bir duman iken ona ve yere: “İkiniz de ister istemez gelin!” dedi. İkisi de: “isteye isteye geldik.” dediler.

Kur’an / Fussilet

Bu ayeti okuduktan sonra tekrar yaratılış olayına dönerek şu çok önemli ayeti okumaya başlayalım. Çünkü bu ayet aynı zamanda bizlere bilim adamlarının da belirttiği gibi genişlemeden sonra tekrar duruş ve daralmanın başlayacağını daha sonra da herşeyin ilk başlangıçta olduğu gibi tek bir madddeye dönüşeceğini söylemektedir.

104 Gün olur, göğü, yazı tomarlarını dürer gibi düreriz. İlk yaratılışta başladığımız gibi onu baştan yaparız. Üzerimizde bir vaat olarak biz bunu mutlaka yapacağız.

Kur’an / Enbiya

Bu ayette açıkça görüldüğü gibi evrenin yaratılışı tekrar eski haline döndürülmektedir. Örnek de çok önemlidir. Yazı tomarları; bundan şunu anlıyoruz evrenin tüm yaratılış hikayesini kapsayan yazı tomarları gibi dürülebileceği ve bir top gibi yusyuvarlak hale getirileceği ve bu vaadin de kesin olarak yerine getirileceğidir. Yani evren tekrar eski haline yani başlangıçtaki haline getirilecektir.

1400 yıl önce yazılan bir kitap bu durumu başka hangi kelimelerle anlatabilirdi acaba!? Şimdi Fussilat suresine geri dönelim. Ne diyordu ayette “duman iken doğruldu.” Doğrulduğu yer de gök olduğuna göre duman ya da buhar, ne ifade eder? Buharın yoğunlaşmış hali olan suyu…

Bilim adamlarının tespitlerinde de aynı durum sözkonusu olduğuna göre, bilim adamları ve din adamları neden iki farklı kutup gibi ortaya çıkmaktadır bunu da anlayabilmek mümkün değildir.

Ayrıca büyük patlamayla oluşan dağılmadan belli bir süre sonra, ki bu milyarlarca yılla ifade bulmaktadır. Tüm galaksiler, yıldızlar, kuyruklu yıldızlar, uydular bir yörüngeye sahip olmuşlardır. Bu durum da Kur’an’da şu ayetle ifade bulmaktadır.

7- ‘Özen içinde yollar ve yörüngelerle donatılmış’ göğe andolsun;

Kur’an / Zariyat

Kur’an bize quantum fiziğinden bile örnekler vermektedir. Tabi bunları anlayabilene… Aşağıdaki ayet bu konu hakkında çok güzel örnek teşkil etmektedir.

61- Bir iş ve oluşta bulunsan, Kur’an’dan bir şey okusan; herhangi bir iş yapsanız, siz ona dalıp gitmişken biz üstünüzde mutlaka tanıklarız. Ne yerde ne gökte zerre ağırlığınca bir şey, ondan daha küçüğü de daha büyüğü de Rabbinden uzakta/gizli kalmaz; tümü apaçık bir Kitap’tadır.

Kur’an / Yunus

Bu ayet aslında bir çok bilinmeyen şeyi açıklamaktadır. Zerre ağırlığınca birşeyden söz edilmektedir. Bu da günümüzde atomlara denk düşmektedir. Daha büyüğü ifadesiyle de Galaksiler anlaşılmaktadır. Tabi insan ister istemez düşünüyor. Milyarlarca galaksi olan evrende yaşayan tek canlı bizler miyiz?

Bu konu hakkında birkaç ayet okuyup yoruma geçeceğiz. Şunu da belirtmeliyiz ki, evrende yalnız değiliz. Bizim dışımızda da canlı varlıklar var. Uzaylılar diye hitap ettiğimiz canlıların var olduğu Kutsal kitaplardaki ayetlerde de vurgulanmıştır. Konumuzun bu bölümünde de bu konuya biraz değinmek istiyoruz. Bilime öncülük eden kitap olduğuna inandığımız Kur’an’dan bir ayet aktararak konumuza devam edelim.

29 Gökleri ve yeri ve bunların içinde yaydığı canlıları yaratması da O’nun ayetlerindendir. O dilediği zaman onları toplamağa da kaadirdir.

Kur’an/Şura

Bu ayeti kerimede vurgulandığı gibi evrende sadece insanoğlu yoktur ve dünya dışı varlıkların da olduğu bu şekilde kanıtlanmış olmaktadır. Konuyu biraz daha açalım.

Şüphesiz gökleri ve yeri yaratan Rab bunların içinde; Yerde başka bir ifadeyle dünya adı verilen gezegende (biz insanlar, hayvanlar ve bitkiler olmak üzere) yaşayanlar var etmiştir. Gökte yani uzay dediğimiz sonsuzlukta da canlı varlıkların yaratıldığı, bu ayetle kanıtlanmaktadır. Biz dünyalı varlıklar gibi uzaylı varlıkların olduğu da bu ayetle kanıtlanmaktadır.

Bu konuyu daha derinlemesine inerek anlatacağımızı belirtip konumuza kısa bir giriş yapmak istiyoruz. İnsanoğlunun  bir gün uzaya çıkıp dünya dışına da ayak basacağı bilime öncülük eden kitap olduğuna inandığımız Kur’an da 1400 yıl önce yazılmıştır.

33 Ey cinler ve insanlar topluluğu, göklerin ve yerin bucaklarından geçip gitmeye gücünüz yeterse geçin gidin! Ancak kudretle geçersiniz.

Kur’an/Rahman

İlk olarak dünyaya en yakın uydu olan Ay’a insanoğlunun ayak basacağı ve burada üs kuracağı yüce kitabımızda belirtilmiştir. Bu ayetleri aşağıda yayınlıyoruz.

17 Geceye ve (gecenin bağrında) toplayıp ürettiği şeylere

18 Dolunay şeklini alan aya ki,

19 Siz mutlaka tabakadan tabakaya bineceksiniz.

Kur’an/İnşikak

Ancak şu gerçek de gözardı edilmemelidir. İnsanoğlu aya ayak basıp üs kurdu mu? Yoksa bu bir Holywood senaryosumuydu. Bu konuda da spekülasyonlar vardır. Olması da gayet doğaldır. İnsanoğlu nedense bir dah Ay’a hiç ayak basmamıştır. Neysa biz konumuza geri dönelim:

Buna benzer, bilimsel araştırmalara öncelik edecek ayetleri ele alalım. İlk yazdığımız ayette açıkça belirtilmektedir ki göklerde ve yerde yaşayan canlılar vardır.

Ama bazı ayetlerde “Göklerde ve yerde ve her ikisinin arasında” ifadesi vardır ki, bu çok dikkat çekicidir. Bu kavramı çok iyi okumalıyız.

17  Yemin olsun ki, “Allah Meryem’in oğlu Mesih’tir” diyenler küfre batmışlardır. De ki: “Allah; Meryem’in oğlu Mesih’i, annesini ve yeryüzündeki insanların hepsini helâk etmek istese Allah’a karşı kimin elinde bir güç vardır!” Hem göklerin hem yerin hem de bunlar arasındakilerin mülk ve yönetimi Allah’ındır. Dilediğini yaratır. Allah her şeye Kadîr’dir.

Kur’an / Maide

65 Göklerin, yerin ve bunlar arasındaki şeylerin Rabbidir o. O’na kulluk/ibadet et ve O’na ibadette sabırlı ol. O’na adaş olacak birini biliyor musun?

Kur’an / Meryem

16 Biz, gökleri de yeri de bunlar arasındakileri de eğlenip eğlendirelim diye yaratmadık.

Kur’an / Enbiya

  1. Gök ifadesi değil, gökler ifadesi var.
  2. Yer (Tekil kullanılmıştır.) bu da yaşadığımız gezeken olan Dünya ‘(Yer) dır.
  3. “Ve her ikisinin arasında yer alan.” Nedir?

“Gökler” ifadesiyle kastedilenin galaksiler, (gökadalar) olduğu düşünülebilinir. Yer ile kastedilen ise bildiğimiz, yaşadığımız Dünya… Peki her ikisinin arasında yer alan neresidir?  Gökler ifadesiyle kastedilenin galaksiler ve yıldızlar olduğu düşünülürse her ikisinin arasında yer alan nedir sorusunun yanıtını bulmaya çalışalım.

Bu soruya yanıt bulabilmek için önce quantum fiziğini incelememiz gerekmektedir. Quantum fiziğine göre; maddenin canlı ya da cansız oluştuğu tüm şekiller, çeşitli elementlerin atomlarından yapılmıştır. Bu atomlar evrenin her yerinde aynı yapıda bulunurlar ve aynı tepkime kanununa uyarlar. Quantum fiziğinin temel kanunu budur. Yani bir maddeyi oluşturan elementlerin atomları kainatın heryerinde mevcuttur. Buna göre kainatın heryerinde aynı maddeye rastlamak da mümkündür. Bilindiği gibi canlı maddeyi oluşturan temel element karbondur. Karbon diğer elementlerle bağ kurabilen tek elementtir. Çünkü karbonda 4 bağ bulunur. Diğer elementlerde bu duruma rastlanmamaktadır. Öyleyse karbon içeren her element canlı oluşumunda temel dayanak olarak görünmektedir. Atomlar kainatın her yerinde aynı kanuna tabi ise karbon elementi bulunan evrenin, her zerresinde canlı maddeye rastlamak da mümkündür. Bu yasadan şu anlamı çıkartabiliriz. Bizim gezegenimizin yıldızı olan Güneş gibi, milyarlarca yıldıza sahip olan Samanyolu galaksisinin bir çok yerinde (Yıldızında) Güneş sistemi olabilir ve bu sistemdeki gezegenlerden birinde veya birkaçında bize benzer hatta bizden üstün ya da bizden daha ilkel yaşam olanaklıdır.  Samanyolu galaksisi gibi milyarlarca galaksi olması ve onların da milyarlarca yıldıza sahip olması olayın boyutlarını çok daha büyütmektedir.

Başa dönecek olursak ve göklerden kastedilenlerin galaksiler ve yıldızlar olduğunu var sayarsak, yaşadığımız gezegeni de Yer olarak kabul edersek, her ikisinin arasında olanın ne olduğunu nasıl açıklayacağız? Sorunun yanıtı gayet basittir. Karadelikler. Bu konu hakkında da isteyen istediği bilgiye ulaşabilir. Karadelikler konusu ile ilgili ve anlatmak istediğimiz konuyla bağlantılı olarak şunu söyleyebiliriz. Evrenin hemen her yerinde yer alan ve içine girildiğinde nereye çıkılacağı tam olarak bilinemeyen evrendeki gizem “Her ikisinin arasındaki” olabilir mi acaba? Konuyu daha fazla dağıtmadan yaratılış ya da oluşumun açıklamasını tamamlayalım.

Yaptığımız bu açıklamalardan sonra tekrar başa dönelim. Evren büyük patlamayla oluşmuş ve bu patlama sonucu gökler ve yer yani galaksiler, yıldızlar, gezegenler vs. oluşmuş ve her biri kendi yörüngesinde ve bağlı bulunduğu gezegen, yıldız ve galaksilerinin yörüngesinde hareket etmektedir. Bu konuda bilim de kutsal hitaplar da aynı şeyi söylemektedir. Sadece anlatımları farklıdır. Bir de şu asla unutulmamalıdır. Zaman kavramı bize göre yani dünyada yaşayan insanlara göre hesap edilen bir kavramdır. Evrende zaman yoktur. Daha doğrusu bizim algıladığımız anlamda zaman kavramı yoktur. Bu yüzden oluşum hesap edilirken bize göre var olan zaman kullanılmaktadır.

Kutsal kitaplarda altı aşamalı bir yaratışıştan söz edilmektedir. Bu altı aşama altı gün kavramıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Elbette burada kullanılan gün kavramı bizim bildiğimiz 24 saatlik zaman dilimi değildir. Buna aşama ya da kademe diyebiliriz. Şimdi Tevrat’ta sözü edlen yaratılış hikayesiyle konumuza devam edelim.

BAP 1
Başlangıçta Allah gökleri ve yeri yarattı.
2 Ve yer ıssız ve boştu; ve enginin yüzü üzerinde karanlık vardı; ve Allahın Ruhu suların yüzü üzerinde hareket ediyordu.
3 Ve Allah dedi: Işık olsun; ve ışık oldu.
4 Ve Allah ışığın iyi olduğunu gördü; ve Allah ışığı karanlıktan ayırdı.
5 Ve Allah ışığa Gündüz, ve karanlığa Gece, dedi. Ve akşam oldu ve sabah oldu, bir gün.

Tevrat’taki bu anlatım ile bilim adamlarının vardığı en son nokta hemen hemen örtüşmektedir. Tevrat’ın ilk ayetinde Başlangıçta Allah gökleri ve yeri yarattı. Diye bir ifade vardır. Şu asla unutulmamalıdır ki, bu ifade tarzı binlerce yıl önce Tevrat’a Musa tarafından yazılan bir ifade şeklidir ve o zamanın insanları bu ayetle neyin kastedildiğini anlamaktadır. Günümüzde bu ayet tek başına okunduğu zaman bilim ile Tevrat arasında çok büyük bir fark olduğu inancına kapılabilir. Ancak daha önce belirttiğimiz gibi bu ayet tek başına ele alındığı zaman bu kanı oluşmaktadır. Ayetin hemen devamında 2 Ve yer ıssız ve boştu; ve enginin yüzü üzerinde karanlık vardı; ve Allahın Ruhu suların yüzü üzerinde hareket ediyordu. ifadesi vardır. Bu ifadeden henüz hiçbirşeyin yaratılmadığı ve Allah’ın ruhunun sular üzerinde hareket ettiğinin vurgulanmakta olduğunu anlamaktayız. O günlerde yaşayan insanlar için bu gayet anlaşılır bir ifade tarzıdır. O dönemin insanları yer olarak yaşadığı gezegeni gök olarak da gökyüzünü algılamışlardır. Günümüzde ise bu ayet şöyle yorumlanabilir. Yerden kasıt sonsuz ve karanlık evrendir. Sulardan kasıt da uzay boşluğudur. Allah’ın ruhu ifadesi de henüz maddenin oluşmadığı ve herşeyin soyut olduğunu anlatmaktadır. Sular ifadesi de aslında boşluğu anlatmaktadır. Yaratan işaretini vermiş ve büyük bir patlama sonucu korkunç bir ışık parlamış ve o maddeden çıkan atomlar evrenin heryerine dağılmıştır. 3 Ve Allah dedi: Işık olsun; ve ışık oldu. 4 Ve Allah ışığın iyi olduğunu gördü; ve Allah ışığı karanlıktan ayırdı. Evrenin %95 inin karanlık bölge olduğunu düşünürsek, Tevrat’taki bu anlatım bilimle çelişmemektedir. Hatta bilim insanlarını desteklemektedir. Beşinci ayetle de bu aşama vurgulanmaktadır. Yani evrenin ilk oluşumu; galaksilerin, yıldızların, kuyruklu yıldızların, gezegenlerin, astroitlerin vs. oluşumu… 5 Ve Allah ışığa Gündüz, ve karanlığa Gece, dedi. Ve akşam oldu ve sabah oldu, bir gün. Bu ayette sözü edilen bir gün bizim zaman anlayışımıza göre 24 saat olarak algılanmamalıdır. Buna evre demek daha doğru olacaktır diye açıklama yapmıştık.

Araştırmacı Yazar

Ahmet Hüseyin DAMARLI

Yecüc ve Mecüc Türklerdir

Yecüc ve Mecüc Türklerdir.

İnsanlar üç ırk olarak incelenir. Bunlar sarı, beyaz ve siyah ırktır. Türkler sarı ırka mensupturlar. Bunlara Hun Türkleri denilmekteydi. Sonradan öncü boy olan Kayı boyu beyaz ırka dönüştü. Anadolu’ya yerleşenler beyaz ırka dönüşenlerdir.
Başka hiçbir milletin kafatası yapısı dolikosefalden, brakisefale dönüşmemiştir. Bu durumda iki Türk halkının varlığını tespit etmiş oluyoruz. Bunlar orta Asya Türkleri ve Anadolu Türkleridir. Anadolu Türkleri Oğuz soyunun Kayı boyundan gelmektedirler. Yani Oğuz’un ilk karısından olan ilk oğlunun, ilk oğlu olan Kayı’nın soyu… Kendilerine çok önemli görevler verilmiştir. Bu görevlerini gerçekleştirdikleri ilahi program da başka yazımızda ele alınacaktır.

Şimdi gelelim Kutsal kitaplarda sözü edilen Yecüc ve Mecüc’e… Kutsal kitaplarda adı geçen Yecüc halkı Anadolu Türkleridir. Mecüc halkı da Orta Asya Türkleridir. Bu iddiamızı Tevrat’ta destekliyor. Bir göz atalım:

BAP:10
2 Yafetin oğulları: Gomer, ve Mecüc, ve Maday, ve Yavan, ve Tubal, ve Meşek, ve Tiras.
Tevrat/Tekvin

Bu ayetten anlaşılacağı gibi Mecüc, Yafet’in oğullarından biridir, Yecüc’den söz edilmez çünkü Yecüc sonradan oluşmuştur. Tekrar ediyoruz bunlar Türkiye Cumhuriyetini oluşturan Türk halkıdır. Bu arda tamamen Arap milliyetçiliğine dayandırılan ve şu andaki geleneksel İslam anlayışını sürdürenlerin kimi uydurma hadislerine değinmeden geçemeyeceğim.
Said İbn Müseyyeb’den aktarılan rivayeti aynen yazıyorum:

”Nuh’un üç oğlu, onlardan her birinin de üçer oğlu vardır. Nuh’un oğulları Sam, Ham ve Yafes adlarında idi. Arap, Fars ve Rum, Sam’ın oğulları olup her biri hayırlıdır. Yafes’in oğulları Türk, Saklep, Ye’cüc ve Me’cüc olup, bunlardan hiçbirinde hayır yoktur.”

Bu uydurma hadise göre; Arap, Fars ve Rumlar hayırlı, biz Türkler ise hayırsızmışız. Bu konuyu burada sonlandırıp bir başka konumuza geçelim. Peki Avrupalılar hangi ırk derseniz, bunlar da beyaz ırktır. Fakat, Sami ırkı değildir. Bunlar Kabil’in soyudur, dilleri de literatüre, Hint-Avrupa diller gurubu olarak girer. Dolayısıyla Hintliler de Kabil soyudur. Kabil, Ademoğullarının ilk üreyen neslidir. Hintlilerin bir başka özelliği de bulundukları yarımada dışında hiçbir bölgeye gitmemeleridir. Aynı köke dayanan Avrupalılar ise bulundukları bölgeyi terk ederek, Avrupa kıtasına yerleşmişlerdir. Avrupa’ya gelen bu topluluğa Keltler deniyordu. Keltler de tıpkı aynı soydan geldikleri Hintliler gibi ölülerini toprağa gömmüyorlar, yakıyorlardı. Şimdi bu gerçeği yansıtan Tevrat ve Kur’an ayetlerine bir göz atalım:

Bölüm:4
6Ve Kain, kardeşi habile söyledi. Ve vaki oldu ki, kırda oldukları zaman, Kain, kardeşi Habile karşı kalktı, ve onu öldürdü.
Tevrat / Tekvin

Bu olay Kur’an’ın Maide suresinde de geçmektedir ve her iki kitap arasında herhangi bir çelişki yoktur. Şunu da hatırlatalım İslami kaynaklarda Kain adı, Kabil olarak geçer. Ancak Kur’an’da bu olay anlatılırken herhang ibir isim zikredilmez. Olayın Adem’in iki oğlu arasında geçen olay olduğu anlaşılmaktadır.

30 Nefsi onu, kardeşini öldürmeğe çağırdı, (o da nefsine uyarak) onu öldürdü, ziyana uğrayanlardan oldu.
31 Derken Allah, ona, kardeşinin cesedini nasıl gömeceğini göstermek için yeri eşeleyen bir karga gönderdi. (karganın yaptığını görünce): “ Yazık bana, şu karga kadar olup da kardeşimin cesedini gömmekten aciz miyim (ben)” dedi ve pişman olanlardan oldu!
Kur’an / Maide

Dikkat edilirse Tevrat’ta yazmayan ama Kur’an’ın Maide suresinin 31. ayetinde geçen ilginç bir olaydan söz edilmektedir. Kabil öldürdüğü kardeşini gömmeyi dahi bilmediği için onun cesedini yok etmek için yakmıştır. Yukarıdaki açıklamamızda bilinen nedenle Kabil’in Habil’i öldürdüğünü yazmıştık. Bu bilinen nedeni başka bir yazımızda ele alacağız. Şimdi Yecüc ve Mecüc hakkında daha ayrıntılı bilgileri kapsamlı olarak ele alalım.

Yecüc ve Mecüc hakkındaki bilgiye Kur’an’ın Kehf ve Enbiya surelerinde rastlamaktayız. Bu iki suredeki ayetlere değinmeden önce eski ahit ve yeni ahite göz atmakta yarar vardır diye düşünüyorum. Çünkü Kur’an’dan önceki kutsal kitaplar olan Tevrat ve İncil’de de bu konu hakkında bilgi verilmiştir. Eski ahit yani Tevrat’ın yaratılış bölümündeki ayeti yazımın başında ele almıştım. Bu ayeti ele alırken de Mecüc olarak çevirilen meali verdim. Bir çok çeviride Yecüc (Gog), Mecüc de (Magog) olarak geçer. Tevrat’ın Yaratılış bölümündeki ayetin tekrarı 1. Tarihler bölümünde de aynen yer alır.

1.Tarihler 1,5 : Yafet’in oğulları: Gomer, Magog, Meday, Yâvan, Tuval, Meşek, Tiras.

Yazımızın başında belirttiğimiz gibi Magog (Mecüc) Yafet’in oğullarından biri olarak sayılmaktadır. Yecüc’den yani Gog’dan bu bölümde de söz edilmez. Bu isme gene 1. Tarihler bölümünün şu ayetinde rastlamaktayız.

1.Tarihler 5,4-6: Yoel’in soyu: Şemaya Yoel’in, Gog Şemaya’nın, Şimi Gog’un, Mika Şimi’nin, Reaya Mika’nın, Baal Reaya’nın, Beera Baal’ın oğluydu. Rubenliler’in önderiydi.


Yazılış tarihinden de anlaşılacağı gibi Gog, Magog’dan sonra ortaya çıkmıştır. Nutuk’un Gizli Şifresi adlı yazıya yaptığım yorumda ” Türkler seçilmiş bir ulustur”  Ergenekon olayından bahsetmiş; Kıyan ve Nüküz ailelerinden söz etmiştik. Kıyan’ın da Kayı olduğunu vurgulamıştık. Kayı boyu Orta Asya’dan çıkıp Anadolu’ya yerleşen tek  Türk boyudur. Tevrat’a geri dönelim.

Hezekiel 38,2 : ‹‹İnsanoğlu, yüzünü Magog ülkesinden Roş’un, Meşek’in, Tuval’ın önderi Gog’a çevir, ona karşı peygamberlik et.

Hezekiel 38,3 : De ki, ‹Egemen RAB şöyle diyor: Ey Roş’un, Meşek’in, Tuval’ın önderi Gog, sana karşıyım.

Hezekiel 38,14 : ‹‹Bu yüzden, ey insanoğlu, peygamberlik et ve Gog’a de ki, ‹Egemen RAB şöyle diyor: O gün halkım İsrail güvenlik içinde yaşarken bunu farketmeyecek misin?

Hezekiel 38,16 : Ülkeyi kaplayan bir bulut gibi halkım İsrail’in üzerine yürüyeceksiniz. Son günlerde, ey Gog, seni ülkeme saldırtacağım. Öyle ki, ulusların gözü önünde kutsallığımı senin aracılığınla gösterdiğim zaman beni tanıyabilsinler.

Bu Tevrat ayetlerine göre İsrailoğulları Gog’un saldırılarına uğrayacaktır. Üstelik bunu İsrailoğullarının Tanrısı istemektedir. Daha sonraki ayette ise İsrail’in Tanrısı karar değiştirecek ve  Gog saldırdığı için öfkelenecektir.

Hezekiel 38,18 : ‹‹ ‹Gog İsrail ülkesine saldırdığı gün öfkem alevlenecek. Egemen RAB böyle diyor.Bundan sonra ise bir kargaşadan söz edilmektedir, herkesin birbirine kılıç çektiği kargaşadan.

Hezekiel 38,21 : Bütün dağlarımda Gog’a karşı kılıcı çağıracağım. Egemen RAB böyle diyor. Herkes birbirine kılıç çekecek.

Hezekiel 39,6 : Magog’un ve kıyıda güvenlik içinde yaşayanların üzerine ateş yağdıracağım. O zaman benim RAB olduğumu anlayacaklar. Tuval’ın baş önderi››.

Buna benzer ayet İncil’in Vahiy bölümünde de bulunmaktadır. Okuyalım:
Vahiy 20,8 : Yeryüzünün dört bucağındaki ulusları -Gog’la Magog’u- saptırmak, savaş için bir araya toplamak üzere zindandan çıkacak. Toplananların sayısı deniz kumu kadar çoktur.

Tevrat’ta ve İncil’de sözü edilen Gog ve Magog düşman olarak gösterilmektedir. Tevrat ve İncil’de tahrifat yapıldığından ve çoğu ayet insan yazması olduğu için tam olarak gerçeği yansıtmamaktadırlar. Kur’an’ın Kehf suresinde geçen olayı yine Nutuk’un Gizli Şifresi adlı yazıya yaptığım yorumda ( Türkler seçilmiş bir ulustur adlı yazımda) açıklamaya çalımıştım. Bazı İslam yorumcularına göre Yecüc ve Mecüc barbar bir topluluktur. Bunu da Kehf suresindeki ayete dayanarak söylerler. Oysa o ayet dikkatle okunsa belli bir süreye kadar zaptedilen topluluk olduğu ve vaat günü geldiğinde o topluluğun önündeki engellerin kaldırılacağı anlaşılmaktadır. Zaten Enbiya suresinde bu olaya tam anlamıyla açıklık getirilmektedir.

96 Ye’cûc ve Me’cûc’ün önü açıldığı zaman onlar, her tepeden akın ederler.

97 Hak olan vaat yaklaşmıştır. İnkâr edenlerin gözleri birden donup kalmıştır. “Vay başımıza! Biz bundan gafil bulunuyorduk. Hayır, biz zalimlerdik!” derler.

Bu ayetlerden açıkça anlaşıldığı gibi zalim olan topluluk Yecüc ve Mecüc değildir. Zalimlerin ise inkarcılar olduğu açıkça anlaşılmaktadır.
Başa dönersek; Yecüc Anadolu Türkleridir, Mecüc Orta Asya Türkleridir. İşte bu iki Türk topluluğunun bir araya gelmesiyle oluşacak birlik, Türklerin Dünyayı yeniden şekillendirmesine ön ayak olacaktır.

Araştırmacı Yazar

Ahmet Hüseyin DAMARLI

İsrail Filistin’e Neden Saldırır?

Merhaba. Bu mevzu uzun zamandır değinmek istediğim bir konuydu ancak uygun bir zaman bekliyordum. Dün yaşanan çirkin olaylar (buradan hepsini lanetliyorum) ile vaktin geldiği kanısına vardığım için sabaha karşı bu makaleyi yazmakta fayda gördüm.

Başlıktaki gibi şöyle bir soru ortaya atalım isterseniz. “İsrail Filistin’e neden saldırır?” Bunu İsrail gibi şeriatçı bir ülkenin olduğu bir durumda sadece politik olarak ele almak büyük yanlış olacaktır.Nitekim son zamanlarda gündeme gelip duran mezhepler çatışması ve Ortadoğu bize bir ipucu olabilir.

Öncelikle Tevrat’tan bir ayet paylaşayım.

Tekvin-  Bab:9 – Ayet: 20-25
Ve Nuh çifti olmağa başladı, ve bir bağ dikti; “ve şaraptan içip sarhoş oldu, ve çadırının içinde çıplak oldu, ve Kenân’ın atası olan ham, babasının çıplaklığını gördü, ve dışarıda iki kardeşine söyledi.Ve Sam ile Yâfet bir esvap alıp onu kendi iki omuzları üzerine koydular, ve geri geri gidip babalarının çıplaklığını örttüler; ve yüzleri geri olup babalarının çıplaklığını görmediler.
Ve Nuh şarabından ayıldı, ve küçük oğlunun kendisine yaptığını anladı.Ve dedi:
Kenan lanetli olsun,
Kardeşlerine kullar kulu olacaktır
.

Sâm, Hâm, Yâfet adında üç oğlu olan Nuh Peygamber, Tufan’dan sonra çiftçiliğe başlar.Bir gün dikip yetiştirdiği bağın üzümlerinden yapılan şaraptan içip sarhoş olur, çadırında çıplak olarak sızar.Onu bu durumda küçük oğlu Hâm görür. (Muharref Tevrattaki ekleme bir izah)
İşte bu olay onca yıldır süren ve Ortadoğu’ya rahat yüzü göstermeyen kanlı kavganın, Tevrat’ça çıkış noktasıdır.Çünkü, Nuh ayıldığında oğlu Hâm’ın çadıra girip kendini çıplak gördüğünü anlayınca, son derece öfkelenir, ceza olarak Hâm’ı oğlu Kenan’ı ve ondan türeyecekleri lanetler; Kenan soyunun, Sâm ve Yâfet’in oğullarına kul köle olmasını diler.

Tevrat’ın birinci kitabı “Tekvin’in dokuzuncu bölümü bu olayı anlatır(yukarıdaki bölüm) onuncu bölümü de okursak, lanetlenen Kenan soyunun oluşturduğu kavimleri öğrenebiliriz.Bunlar: Gilgaşi’ler, Amori’ler, Yebusi’ler, Hivi’ler ve diğerleridir.
Filistinliler ise babası Nuh tarafından lanetlenen Hâm’ın öteki oğlundan türeyen Kasluhi’ler kavmindedirler.
Nuh’un büyük oğlu Sâm ile küçük oğlu Yâfet’e gelince, babalarının ayıbını(çıplaklığını) örttükleri için, onlar ve soyları lanetlenmez.Sâm’ın oğulları Sinar (Mezopotamya) dolaylarına yayılırlar ve çoğalırlar.

İşte bu Sâm oğullarının onuncu kuşağı olan Hz. İbrahim Peygamber, Mezopotamya’nın Ur kentinde doğar, daha sonra Kenan Ülkesi’ne göç eder.Burada iki oğlu olur.Bunlardan İsmail (A.S), Hz. Muhammed (S.A.V) Peygamber’in, İshak (A.S) da İsrail oğullarının dolayısıyla Musa (A.S) Peygamberin ceddidir.
İshak oğlu Yakub’un on iki oğlundan üreyerek oluşan İsrail oğulları, kuraklık yüzünden göç etmek zorunda kaldıkları Mısır’da çok ağır koşullar altında yaşarlarken soydaşları Musa’ya Horeb’de (Sinan Dağı’nda) Allah seslenir.

Bu izahlardan sonra Hahamların Tevrat’ı bozarak ekledikleri Va’dedilmiş topraklarla ilgili ayetler gelmektedir.Süt ve Bal  akan diyar olarak belirtilen bu topraklar sözde tüm içindeki milletlerle beraber İsrailoğullarına miras olarak verilmiştir!
Tekvin Bab: 17 Ayet: 8,13,14 ve Sayılar Bab:34 Ayet:1-10 bölümlerini okuyanlar  (çok uzun olduğu için buraya yazmadım) Kenan Ülkesi hakkında bilgiye sahip olacaklardır.

Öte yandan, bu Kenan Ülkesi’nin başta Filistin olmak üzere, Lübnan’ı, Ürdün’ü, kısmen de Suriye, Mısır ve Anadolu’yu içerdiğini, ayrıca yıllar önce (Ben o zamanlar orta okuldaydım) “Türkiye, ‘yaşam hakkı’ sınırlarımızın içindedir” diyen bir İsrail yetkilisinin sözlerini hatırlamalıyız.
Ayrıca sınırlarının belirtilmesine itiraz eden tek devletin İsrail olduğunu da not olarak belirteyim.

Komplo teorisyenlerinin bahsettiği Tapınak Şovalyeleri, Tapınak Şovalyeleri’nden esinlenmiş ve çoğu zaman onların devamı gibi gösterilmeye çalışılan Masonlar,ve son günlerde kulağıma sık sık gelen İllüminati isimli örgütün Ortadoğu’da başkenti Kudüs olacak bir Dünya devleti kurma idealleri iddiaları yukarda bahsettiklerim ile sizce de uyuşmuyor mu?

Son olarak başta da belirttiğim gibi tamamen şeriat ile ve Tevrat’ın emirlerine göre yönetilen İsrail ülkesinin neden bu kadar insanlık suçu işlediğini neden bu kadar katliam yaptığı sorusuna cevap arayalım.Elbette sorunu yine özlerinde yani Tevrat’ta arayacağız.Aşağıda verdiğim ayetler sadece bazılarıdır.Ayrıntılı bilgi isteyenler bir Tevrat alıp okuyabilirler.

Çıkış – Bab:23 – Ayet:31
Ve Kızıl Denizden Filistîlilerin (Filistinlilerin) denizine kadar, ve çölden ırmağa kadar sana hudut koyacağım; çünkü memleketin ahalisini sizin elinize vereceğim..
Mezmurlar – Bab:2  – Ayet:8,9
İşte benden ve miras olarak sana milletleri
Mülkün olarak yeryüzünün uçlarını vereceğim.
Onları demir çomakla kıracaksın;
Bir çömlekçi kabı gibi onları parçalayacaksın.

İşaya – Bab: 11 – Ayet: 14
Ve garp tarafında Filistinlilerin sırtına uçup atılacaklar; şark oğullarını birlikte çapul edecekler; Edam ve Moab üzerinde ellerini atacaklar ve Ammon oğulları sözünü dinleyecekler.

Mezmurlar – Bab: 137 – Ayet:8,9
Ey sen, harap olacak Babil kızı,
Bize karşılık ettiğinin karşılığını,
Sana verecek olana ne mutlu!
Senin yavrularını tutacak,
Kayaya çarpacak olana ne mutlu!

Tsefenya – Bab:2 – Ayet:5
Deniz kıyısında oturanların, Keretiler milletinin vay başına! Ey Kenan, Filistiler (Filistinliler) diyarı, Rabbin sözü size karşıdır; seni yok edeceğim, öyle ki, artık sende oturan kimse olmayacak…

Tevrat ülkelerin helakı ve yok edilmesi için İsrail’in görevlendirildiğini şu şekilde açıklar.

Yeremya – Bab:51 – Ayet: 19-20
Ve İsrail onun mirasının sıptıdır; orduların Rabbidir.Sen benim topuzum ve cenk silahlarımsın; ve seninle milletleri kıracağım ve seninle ülkeleri helak edeceğim.

Mezmurlar – Bab: 149 – Ayet: 7-9
..milletlerden öç alsınlar;
Ve ümmetleri tedip etsinler;
Ve ileri gelenlerini demir bukağılar ile bağlasınlar;
Ta ki, yazılmış olan hükmü onlara karşı yürütsün

İşaya – Bab:34 – Ayet:8
Çünkü Rabbin bütün milletlere öfkesi, bütün onların ordusuna kızgınlığı var;
Çünkü Rabbin öç alma günü, Sİon davasından ötürü karşılık yılı var.

Yeremya – Bab:10 – Ayet:10
..bak, bugün milletler üzerine, ve ülkeler üzerine, kökünden sökmek ve yıkmak için helak etmek ve yok etmek için seni koydum.

Peki sadece Filistin mi? Elbetteki hayır.Yakın geçmişe bakalım.

1947’de Yahudiler Araplara karşı 3 ay gibi kısa bir sürede 2.000 saldırı yapmıştır.Üstelik savaş ilan etmeden.

1956 yılının Ekim gecesi  yine savaş ilan edilmeden Mısır’a saldırmışlardır.Ayrıca savaşa Fransa ve İngiltere’de katılmıştır.

1967 yılında Yahudiler Haham uydurması vaadlere kavuşmak için tekrardan Mısır,Suriye ve Ürdün’e saldırdılar ve Sina yarımadası, Gazzeşeridi, Batı Şeria ve Golan tepelerini işgal ettiler.

6 Haziran 1982’de Lübnan’a saldıran yine İsrail’di.Saldırı sırasında Sabra ve Şatilla göçmen kamplarında yaşayan siviller topyekün katledilmiştir.
Arşivlerden 9 Temmuz 1982 tarihli Günaydın gazetesine bakınız.İsrail vahşeti! İsrail tanklarına yol açmak için yoldaki ölüleri grayderlerle kenara süpürüyorken fotoğraflarını gördünüz mü ?

Sizlere bu vahşeti yine ayetlerin ışığında biraz daha açıklamak istiyorum.Fotoğraflarını da koyacaktım ancak işin açığı fazla korkutmak istemedim..Çünkü ben bile baktıkça ürküyorum…Onun yerine daha az ürkütücü fotoğraflar eklemeyi yeğledim.

İşaya – Bab: 34 – Ayet: 3
Ve öldürülmüş olanları dışarı atılacaklar ve leşlerinin kokusu çıkacak; ve kanları ile dağlar eriyecek.

Bu ayet ile televizyonlardan hatırlayacağınız Filistin sokaklarındaki ölmüş sıcağın altında kokmuş ve çürüyen insanlar arasında bir bağlantı kurabildiniz mi?  Göğüs hizasından altı kopmuş olarak çimlerin üzerine yatmış bir gencin görüntüsünü hatırladınız mı? Aşağıdaki ayete bakın:

İşaya – Bab:13 – Ayet: 15
Ele geçen her adamın gövdesi delik deşik edilecek ve tutulan her adam kılıçla düşecek.
Peki yine Filistin sokağında bisikletle giden birinin hemen kaldırımdaki ölülere acıyla bakan görüntüsünü hatırlıyor musunuz?
Yeremya – Bab:26 – Ayet :4
..ve gömülmeyecekler; ve toprağın yüzünde gübre gibi olacaklar; leşleri de yerin canavarlarına ve göklerin kuşlarına yem olacaklar.


Peki ya kadınlar,çocuklar,yaşlılar,hayvanlar?Hepiniz bu katliamları biliyorsunuz.Okuyun:

Yeremya – Bab:51 – Ayet: 19-23
Ve İsrail onun mirasının sıptıdır; orduların Rabbidir.Sen benim topuzum ve cenk silahlarımsın; ve seninle milletleri kıracağım ve seninle ülkeleri helak edeceğim.ve seninle atı ve binicisini kıracağım; ve seninle cenk arabasın ve binicisini kıracağım ve seninle erkeği ve kadını kıracağım; ve seninle kocamış adamı ve genci kıracağım; ve seninle genç adamı, ere varmamış kızı kıracağım.

1.Samuel – Bab:15 – Ayet:3
..onların her şeylerini tamamen yok et, ve onları esirgeme; erkekten kadına,çocuktan,emzikte olana,öküzden koyuna, deveden eşeğe kadar hepsini öldür.

Muharref Tevratta emredildiği gibi genç,yaşlı,kız,erkek,hamile,bebek,öküz,koyun at her türlü canlı Yahudiler tarafından vahşice katledilmiştir.
Evet sevgili okurlar  uzunca bir yazı oldu ancak eminim ki okuyanlar oldukça faydalanmışlardır.İsrail vahşeti eğer birileri dur demezse çok daha vahim sonuçlara yol açacaktır.Yukarıda da belirttiğimiz gibi kim bilir beklide bir gün sıra Anadolu’ya gelecektir?

Son sözüm olarak diyeceğim şu ki bugün ki olaylar bilin ki geçmişten gelen şeylerin uzantısıdır.O yüzden tarihi iyi bilmeyi, ve gündemi tarihin ışığında aramayı  tüm insanlarımıza öneriyorum.

Sevgiler.