20 Aralık’ıdır 1873 yılının. Kale kapılarını zorlayan bir ordu misali bir hareketlenme ve heyecan vardır beyaz örtünün derinlerinde. Bir ses duyulur, bir çığlık; geçmişten bugüne ve hatta geleceğe doğru bir haykırış. Ve nihayet adına yakışan azmiyle en büyük engelini de aşar artık; delerek “Yedi Tepeli Şehir”in kar tabakasını, gülücükler savurur bulutlar arkasından el sallayan güneşe. Böylece bir çiçek daha hayat bulmuştur bu taşı toprağı altın şehirde. Bembeyaz karları hatta ve hatta gökteki yıldızları kıskandıracak bir güzellikle doğmuştur. Bir kardelen açmıştır bugün Devlet-i Aliye’nin kalbinde.

Yaşamı da doğumundan farklı değildi O’nun. Gönlünü verdiği ülkü denen nazlı geline giden yolda, karşısına sıralanan başı dumanlı dağlara inat onlardan daha yüce; üzerine çullanan beyaz örtüye inat kardelen cesaretinde ve yine bir kardelen azminde geçen, yüzyılların mayaladığı ve dahi kendinden sonraki yüzyıllara maya olacak 63 yıllık bir yaşam.

Mehmet Akif!

63 yıldan asırlara taşan hürriyet pınarının coşkun türküsü: Mehmet Akif.

Balıkesir’de, Konya’da, Kastamonu’da çıktığı mihraptan gönüllerde kıvılcım oluşturarak ateşi Anadolu semasını kaplayan hürriyet meşalesidir Mehmet Akif!

Bağrına saplanan hançerin nefes aldırmadığı bir milletin derin, depderin; yerin yedi kat altından, göğün yedi kat üstüne kadar derin nefesidir.

Mehmet Akif; ulu kartallara sırdaş, ak güvercinlere yoldaş, al bayrağımın ebedi sedasıdır semada.

Gönlüne damlayan gözyaşını kalemine mürekkep kılarak bu millete en güzel hediyeyi veren büyük şairdir Mehmet Akif.

Hak ile batıl arasındaki büyük savaşta kalemimizi imanımızla bileyip kılıçtan keskin eylemeyi öğrendiğimiz ulu öğretmenimizdir Mehmet Akif!

Bölmeden, ayırmadan koskoca bir milleti kucaklayarak; gölgesinde çakalı, kurdu, kuşuyla tıpkı bir bayrak gibi yaşayan hakiki bir münevverdir Mehmet Akif!

Makam, mevki, şan ve şöhreti bir kenara bırakıp Kayışzade Osmanlar’ın Kuran’ı göz nuru ile çoğalttıkları; Galibler’in Naat, Süleyman Çelebiler’in Mevlid yazdıkları; sütunları, kemerleri, kubbeleri ile Sinanlar’ın dönüp geldikleri, kubbelerinden tekbirlerin taştığı ve kubbelerine aminlerin dolduğu, diriliş çağının aşığı ve bu çağın yolcularının at seyisliğine talip olmayı dahi şeref bilmiş mütevazı bir fikir işçisidir Mehmet Akif!

Arkadaş!

Beni, seni, onu -bizi- sevdasında yelken açmaya davet eden sonsuz bir umman; yelkenimizi şişiren, tarihle yaşıt bir bayrağa yeniden can veren, ezelden gelip ebede giden ulu bir rüzgârdır Mehmet Akif!

Yavuz ÇAĞLAR

(Üstad’ı son yolculuğunda yalnız bırakmayan,  vefayı sadece İstanbul’da bir semt sananlara tokat mahiyetinde  Akif’in tabutuna sel olup akan aziz Türk Gençliği’ne nacizane hediyemdir…)

Benzer konular:

1. MEHMET AKİF ERSOY VE BEKLENEN GENÇLİK RUHU
2. Fatih Sultan Mehmet Han’ın Namaz Hakkındaki Fermanı
3. Türk Kültürü Üzerine Bir Anı

O genç ki:

Hasbi olsun yani çalışsın, didinsin, çatsın, kursun, etsin, eylesin, meydana getirsin, tırnağıyla  kazısın fakat işin sonunda kendisine mükafatı verilmek istendiğinde geri dursun. Ben bu işi mükafat için yapmadım, ismim anılsın diye yapmadım, bazı kimselere yaranma adına, bir zümrenin sevgisine mazhar olma adına, iltifat alma adına, makam mansıp adına yapmadım desin. Desin ki ben bu işi nefsimin memnun olacağı bir neticeyi gözleyerek yapmadım.

O genç ki:

Köşe başlarını her bir münadı kesmiş de kendisini harama davet ederken, bakışlarını bulandırmaya çalışırken, zihnine zehirden tohumlar şaçmaya çalışırken, yollarına kementler atarken, gideceği istikamete yılanlar çiyanlar salıverirken, her bir düzlüğü yokuşlara sürmeye çalışırken, BİSMİLLAH desin de bunların hiçbirine iltifat etmesin. Desin ki bunların hiçbirine gönül koymuyorum, bunların hiçbirine zerre değer vermiyorum, beni istikametimden alıkoyacak hiçbirşeyi önemli ve değerli bulmuyorum.

O genç ki:

Küçük daracık bir kalbi varsa, o kalbi istikameti dışında herşeye kapalı olsun. Kalbine süzülen herbir düşünce, herbir sevgi demeti, herbir istek ve arzusu istikametiyle alakalı olsun. Bunun dışında herbir meseleye kapalı olsun . Hem öyle ki kendisini alakadar etmeyen hiçbir şeye takılıp kalmasın , kalmasın ki  bu yeni gençlik ruhunu görenler hayretler içinde kalsınlar. Desinler ki bu ne harika bir yaşayıştır, bu ne güzel prensipler mecmuasıdır, bu ne güzel bir gençliktir ve sonra üstad kabristanından doğrulsun yaşlı gözlerini bu gençlere çevirsin ve desin ki nicedir sizleri bekliyordum, sizi ümid ediyordum, çektiğim  acıların,  sürgünlerin, ıstırabların meyvesi sizdiniz, acaba bu gençlik hiç gelmeyecek mi, gelipte gözümden yaşları silmeyecek mi diyordum desin, desin de bu gençlik gelip hem üstadın hem de bu asil, bu soylu bu necip milletin göz yaşlarına son versin.

Benzer konular:

1. BİR ERDEM ANITI: MEHMET AKİF!
2. Fatih Sultan Mehmet Han’ın Namaz Hakkındaki Fermanı